Een in het oogspringende reddingsactie waarbij het station werd ingezet was een incident met een omgeslagen vaartuig waarbij drie personen te water raakten. Samen met reddingboten uit Huizen werd gezocht naar de opvarenden die al geruime tijd in het water lagen. Een van hen overleefde het ongeluk niet. In mei sloeg een Skûtsje om op het Eemmeer waarbij zestien personen te water raakten. De reddingboot uit Blaricum was in de buurt en kon hierdoor snel ingrijpen. De geschrokken opvarenden werden allemaal in veiligheid gebracht. Op dit moment wordt een nieuwe reddingboot gebouwd. De verwachting is dat deze in het eerste half jaar van 2023 opgeleverd wordt. Voor die tijd wordt een nieuwe steiger en trailerhelling gerealiseerd.

Reddingstation 40 jaar
Het reddingstation in Blaricum bestaat komend jaar 40 jaar. In 1983 werd het opgericht door de gemeente Blaricum omdat de ontwikkeling van het voorland na de bouw van de Stichtse brug zorgde voor meer recreatie op en rond het water. In de afgelopen 40 jaar kwam het reddingstation meer dan 3000 keer in actie. In 2012 werd het reddingstation door de gemeente Blaricum over-gedragen aan de KNRM. De KNRM is het goede doel dat sinds 1824 levens redt op de Noordzee, de Waddenzee, het IJsselmeer en de Randmeren. De KNRM wordt volledig gefinancierd door donateurs en uit nalatenschappen. De bemanningsleden zijn vrijwilligers die professioneel worden opgeleid.

The post KNRM Blaricum appeared first on Hei & wei.

De Internationale Broederschap was een groep van christen-anarchisten. De Nederlands gebleven Broederschap had binnenlandse kolonisatie als eerste streven: het gezamenlijk in gelijkheid en broederschap ondernemen van landbouw en nijverheid (in de geest van Jezus Christus, luidde de statutaire doelstelling). De broederschap was op anarchistische en communistische leest geschoeid. De leden waren Tolstojanen die leefden voor hun idealen als pacifisme, antimilitarisme, vrij huwelijk en verwerping van alle staatsdwang. Zelfs het gezag van Christus werd door hen niet aanvaard. Ze leefden in de geest van Christus maar niet volgens zijn leer en lieten zich leiden door hun eigen geweten. De leden leefden vaak als geheelonthouder, vegetariër en niet-roker en waren meestal tegenstanders van de dienstplicht.

Lezing Frans Ruijter
Over deze korte geschiedenis, ondersteunt met beelden, vertelt Frans Ruijter een boeiend verhaal op maandag 13 februari 10.30 uur in het Brinkhuis in Laren en op woensdag 19 april 10.30 uur in de Bibliotheek in Huizen. Toegang is gratis, aanmelden is niet nodig.

Bibliotheek Gooi+
De lezingen zijn georganiseerd door de bibliotheek Gooi+. Per 1 januari zijn Bibliotheek Gooi en meer en Bibliotheek Huizen-Laren-Blaricum gefuseerd in bibliotheek Gooi+.
www.bibliotheekgooiplus.nl

The post De Kolonie van de Internationale Broederschap appeared first on Hei & wei.

Vanaf 13 februari kunnen we iedere maandagavond om 19.30 uur genieten van filmavonden in Het Theater. Het Theater wordt dan even Bioscoop Blaricum, met groot scherm en dolby-surround geluid. Er wordt een mooi en breed programma geboden met muziek- en arthouse fims. Daarnaast zullen er verassingsfilms gedraaid worden: films met een bepaalde twist, een gastspreker of een ander verrassend element. Ook zullen er kinderfilms vertoond gaan worden.

Het Theater-echtpaar Peter en Deirdre Blankenstein zijn een aantal gulle gevers die de aanschaf van het grote scherm en de geluidsinstallatie mogelijk hebben gemaakt zeer dankbaar. Het Theater ontvangt geen subsidie en draait op giften en donaties van particulieren, bedrijven en ondernemers. Zonder hen en de ruim 40 vrijwilligers zou er geen Het Theater zijn!

Programma
13 feb Bohemian Rapsody
20 feb The Father
27 feb krokusvakantie
6 maart West Side Story
13 maart Drunk
20 maart Shawshank Redemption
8 mei De acht bergen

Kaartverkoop
De verdere programmering wordt momenteel ingevuld. Kaartverkoop via www.bioscoopblaricum.nl
En neem ook een kijkje op www.hettheater.nl voor het theaterprogramma, want voor 2023 wordt een zeer veelzijdig programma geboden.

The post Bioscoop Blaricum appeared first on Hei & wei.

Zo is zij een groot paardenliefhebster. Tijdens de Blaricumse kermisweek doet zij niet onverdienstelijk mee met ringsteken op het ongezadelde paard. En ook aan de volksspelen op de woensdagmiddag van diezelfde kermis neemt zij deel aan de handicaprace met haar naamgenoot Mike Lanphen.

En Sterre is Nederlands kampioen combinerace. Combines zijn landbouwmachines die het koren maaien en gelijk dorsen. En er worden dus wedstrijden mee gereden. Hoe raakte Sterre in dat wereldje verzeild?

Sterre Nederlands kampioen
Haar vader Peter sponsorde al jarenlang een team uit Harskamp. In 2018 kwamen vier jongens bij Peter met de vraag of hij met hen een combine wilde kopen. De koop ging niet door, maar Peter zei: ‘We gaan er zelf een bouwen.’ Een Volvo vrachtauto uit 2001 werd ontmanteld en het chassis omgebouwd. Een van de moeilijkste dingen om te realiseren was om de achterwielen te laten sturen, maar ook dat klusje werd geklaard en Sterre werd de driver. Zij ging meedoen aan wedstrijden in de Achterhoek, België en Luxemburg. De ondergrond waarop gereden wordt, bestaat hoofdzakelijk uit klei, zand en grasbanen. Deze banen zijn tussen de 300 en 350 meter lang. Het is geen breedtesport, in Nederland doen er twintig teams mee in de Standaard klasse en in de Vrije klasse.
In de Speciale klasse zijn het zes tot acht teams. Er worden voor het Nederlands kampioenschap zes wedstrijden verreden door het hele land. Wie de meeste punten bij elkaar rijdt, wordt dan tot Nederlands kampioen gekroond, dat was in 2022 dus Sterre.

Waar een combinerace toe kan leiden
Om het combine-team aan de start te krijgen is een technisch team nodig. Haar broer Dave is de chauffeur van de vrachtauto waarmee de combine vervoerd wordt. Daarnaast gaat er een container mee met allerlei benodigd gereedschap en brandstof natuurlijk. Vanwege het brandgevaar heeft de combine maar een dieseltank van 25 liter. Na één manche is daarvan meer dan de helft verstookt en moet tussen de manches worden getankt. Een dag voor de wedstrijd gaan ze ernaartoe en maken zelf een ‘camping’: Sterre neemt haar paardentrailer mee waarin ook geslapen wordt en de BBQ gaat mee, zo wordt er naar de wedstrijd toegeleefd. Die gezelligheid bij de combineraces levert ook relaties op. Sterre heeft verkering met Rik, een van de vier jongens uit Harskamp waar ik het over had. Dave vond zijn Sonja bij een combinerace in het Friese dorpje Tzum.Tijdens de trekkertrek-wedstrijden in Eemnes gaf Sterre een demonstratie met haar combine. Op de vraag aan haar wat haar doelen voor 2023 zijn, antwoordde zij dat Nederlands kampioen worden één ding is, maar het ook blíjven een uitdaging is die zij graag aangaat. Ook hoopt zij dat Rik, die ook rijdt op de combine van Sterre, Nederlands kampioen bij de mannen wordt.

Succes Rik en Sterre!

The post Sterre Lanphen, Nederlands kampioen combinerace appeared first on Hei & wei.

Zestig jaar geleden. Bij legerplaats Steenwijkerwold. In het oude postkantoor van Meppel. Ik haal mijn Rijkspostspaarbankboekje leeg. De kassier herkende meteen het waarom toen hij mij uit mijn eend zag stappen. ‘Weer zo’n opgewonden jonge militair’, dacht hij. Terwijl hij de bankbiljetten neertelde, vroeg hij: ‘Zou u dat wel doen, meneer?’ Daarbij doelend op mijn autootje. Mijn eerste echte auto. Een Citroën 2CV uit 1961. Kenteken: DK-39-51. Het enige kenteken dat ik nooit vergeten ben. Spontaan gekocht in de officiersmess, van een zwaarlijvige majoor. Koop beklonken met een borrel. Het autootje helde over naar links. De majoor: ‘Staat ie wat scheef? Dat lijkt maar zo. Niks mee aan de hand.’ Weken later, toch maar langs de garage gegaan. De zware centrale trekveer links, in een grote metalen koker, lag in stukken. De majoor was daar een goede bekende: ‘Die man was veel te zwaar voor dit lichtgewichtje.’ Een dure reparatie volgde. Maar dat deed niets af aan mijn grote liefde voor dit Franse autootje. Jarenlang voelde ik mij de koning te rijk. Reed er mee van hot naar haar. Mijn eerste vrijheid van gaan en staan in dit leven.

Terug naar nu. Rij ik het goedkoopste, bijna lege tank-station van de regio in. Stop bij de LPG- pomp. Moet even wachten op de oldtimer vóór mij. Met een kenteken beginnend met DL! Gevolgd door vier cijfers. Mijn mond valt open: net zo oud als mijn eerste autootje! Ik bewonder de glanzende, lichtgroene Volvo Amazon. Een beauty. Raak aan de praat met de eigenaar. Zestig jaar heeft hij ermee volgereden. Enthousiast vertelt hij hoe hij die auto al die jaren gekoesterd heeft.
Dan zwijgen we. Want naast ons glijdt een schitterende zilvergrijze Jaguar E Type uit 1961 het pompstation binnen. Stil naast elkaar: twee nog levende leeftijdgenoten van mijn allang overleden 2CV. Op dat moment heerst even de absolute schoonheid.

The post Column appeared first on Hei & wei.

Op vrijdag 23 september jl. raakte Zep, 16 jaar en speler bij Almere City FC in de O17 (spelers onder 17 jaar), tijdens een trainingspartijtje zwaar geblesseerd aan zijn rechterknie. De fysiotherapeuten van de club konden niet exact vaststellen wat er precies met zijn knie aan de hand was.

Marc Falke
De ouders van Zep, Marije en Michel, vertrouwden het niet en zochten contact met Mark Falke die aan de Huizerweg in ons dorp woont. Mark is een bekende van de familie en een gerenommeerd orthopedisch chirurg, gespecialiseerd in knie- en schouderletsel. Hij is zelf een groot sportliefhebber en heeft al vele sporters aan dergelijke blessures geopereerd. Mark werkte jarenlang in het AMC en het Flevoziekenhuis in Almere en sinds september 2021 bij Bergman Clinics in Arnhem. Hij had meteen in de gaten dat het wel eens een ernstige blessure kon zijn, die middels een MRI moest worden bekeken. Een snel gemaakte MRI wees inderdaad uit dat er sprake was van een gescheurde meniscus die dwars omgeklapt lag. Binnen enkele dagen werd Zep door Mark geopereerd en werd de meniscus teruggeplaatst en vastgehecht.

Revalidatie
Na deze ingreep moest Zep direct starten met de revalidatie bij De Sportbank, Huizerweg 10a. Hij kwam onder behandeling van Marit Pronker, die naast fysiotherapeute ook bewegingswetenschapper is, en Evelien Leijgraaff, fysiotherapeute. Zij maakten samen met Mark Falke een behandelingsplan met als doel Zep weer volledig te herstellen en fysiek er nog sterker uit te laten komen dan vóór de blessure. De eerste zes weken mocht hij de knie niet belasten, in medische termen heet dat ‘aantippend belasten’. Ze streefden er samen naar om Zep na een half jaar weer wedstrijdfit te krijgen. Naast de revalidatie bij De Sportbank traint hij ook bij de fysiotherapeuten van Almere City FC. Allen hebben nauw contact met elkaar. Zep is goed op weg naar volledig herstel en hoopt in de toekomst een bijdrage te kunnen leveren aan de promotie van Almere City FC naar de Eredivisie. De samenwerking tussen orthopedisch chirurg en fysiotherapeut heeft zich in dit verhaal prachtig bewezen! En dat alles in ons mooie Blaricum.

The post Blaricums een-tweetje bij een knieblessure appeared first on Hei & wei.

Madelief van den Reek, 19 jaar, woont met haar ouders en hondje Rosa in Blaricum. Op haar zevende (!) zag ze op tv een promo van Stichting Wakker Dier. ‘Toen dacht ik waarom zou ik vlees eten als ik dol ben op dieren?’ Sindsdien eet Madelief vegetarisch. ‘Ik vond het best lastig om tegen mijn ouders te zeggen, maar mijn ouders reageerden heel relaxt en zeiden dat ik maar een dagje vegaburgers moest proberen. Die burgers waren in die tijd echt afschuwelijk! Je had alleen een kaasschijf of droge falafel. Maar ik heb nooit meer vlees gegeten. Ik vind het geen opgave om vegetariër te zijn, zeker niet in deze tijd. Er zijn zoveel goede recepten en inmiddels heel veel lekkere vleesvervangers.’ In de loop der jaren ging Madeliefs moeder ook minder vlees eten en is zij nu vegetarisch. ‘Mijn vader eet wel vlees en dat is prima, we respecteren elkaars keuzes, we plagen elkaar ermee en lachen als we weer zes verschillende pannen nodig hebben met koken.’

Milieubewust
Net als veel leeftijdsgenoten is Madelief milieubewust. ‘Dat hebben wij mee-gekregen van school, ouders en media. Het is een onderdeel van ons leven geworden, maar het moet wel praktisch te doen zijn. Qua vervoer kies ik in eerste instantie voor de fiets of het ov. Maar ik ga niet koste wat het kost door de regen fietsen hoor, dan pak ik gewoon de auto. Voor mij en mijn leeftijdsgenoten is het iets natuurlijks: we zijn milieubewust maar niet bewust dat we het doen voor het milieu.’ Milieubewustzijn ziet Madelief ook terug bij universiteiten en andere opleidingsinstituten. ‘Ik studeer tandheelkunde aan de ACTA en daar proberen we geen mondkapjes en handschoenen te verspillen. Dit scheelt op jaarbasis echt miljoenen mondkapjes. Daarnaast heeft ACTA nu een Green ACTA commissie die duurzaamheidstips geeft en duur-zaamheidsdagen organiseert. Ik zit er aan te denken om me voor de commissie aan te melden. Daarnaast zou ik wel wat meer vegetarische en gezonde gerechten bij de studieverenigingsuitjes willen, dus misschien ga ik een kookcie (kookcommissie) oprichten, we hebben nu elke keer patat…’

De kledingindustrie is een vervuilende sector
Madelief is dol op shoppen, nieuwe kleding kopen. ‘Helaas is de kleding-industrie een zeer vervuilende sector en is merkkleding erg duur. Ik koop nu meer tweedehands-kleding of via Vinted. Zo verspil je geen kleding, scheelt het veel geld en heb ik er echt een sport van gemaakt om de leukste outfit voor de laagste prijs te scoren. Ook ga ik met vriendinnen naar de Noordermarkt of IJhallen in Amsterdam, zo hebben we een leuke dag met z’n allen én betaalbare tweedehandskleding. En ik ruil ook kleding met mijn nichtje, zo heb je beiden weer wat nieuws in je garderobe.’

Goed bezig, Madelief!

The post Goed bezig, Madelief! appeared first on Hei & wei.

Eerlijk is eerlijk, daar zit een kern van waarheid in. Een loslopende kat zal wellicht ook weleens variatie in zijn menu willen en af en toe een vogeltje vangen in plaats van de gebruikelijke muis. Maar is dat nu zo’n onoverkomelijke ramp? Heeft dat niet iets met ‘de natuur’ te maken? Als ik langs het water een reiger gretig een eendenkuikentje achterover zie slokken, word ook ik onpasselijk en wil de langnek het liefst door elkaar schudden om hem te laten stoppen met zijn afschuwwekkende praktijken, maar ook dát is gedrag dat door Moedertje Natuur bedacht is.

Onze twee kattenbroertjes
Naast de jullie inmiddels welbekende labrador Clint, mogen wij ons ook de eigenaren noemen van twee kattenbroertjes. Die waren er al veel eerder dan de hond. Om ons te behoeden voor ongewenst muizenbezoek gezien de ligging van onze woning tussen de boerderijen. De drie huisdieren zijn inmiddels hartsvrienden, maar dat terzijde. En ja, onze katten leven een bestaan waar menig poes alleen maar van kan dromen. In huis staat altijd eten en water klaar en via het kattenluik kunnen de heren komen en gaan op het door hen gewenste tijdstip. En wanneer het de mannen genegen is, komen ze bij ons op schoot liggen of betrekken hun eigen stoel… Hoe kan ik na jaren hun vertrouwde bestaan ineens zo drastisch veranderen door ze aan een lijntje buiten te laten lopen? Ik vrees dat ze er totaal niets van zouden snappen, dat ze denken dat ze straf krijgen om een voor hen totaal onbekende reden en dat hun leven door alle opgelegde frustraties aanzienlijk verkort zou worden.

Stad versus dorp
Terug naar het verhaal in de krant. Ik kan me voorstellen dat in een grote stad het huisdier-gebeuren een compleet andere invulling heeft dan bij ons in het dorp. Honden moeten daar sowieso aan de lijn en de meeste katten zijn daar waarschijnlijk veroordeeld tot een binnenshuis-leven met kattenbak en weten simpelweg niet beter. Zoals net geschetst geven wij Blaricummers een geheel ander leven aan onze huisdieren dan hun soortgenoten in een metropool. Onze beestjes mogen in hun pootjes klappen gezien hun vrijheden! Ook zou men kunnen denken dat in een boerendorp de buitenlopende katten een functie vervullen met het eerdergenoemde muizen vangen…

Deze kwestie is bepaald nog niet beslecht. Uw raad, mening, of andere manieren om tot een oplossing te komen voor alle partijen, zien wij graag tegemoet.

The post In het nieuws… Katten aan de lijn? appeared first on Hei & wei.

Op een zaterdag spreek ik Max Elijzen. Hij is 21 jaar, woont in Blaricum en werkt sinds anderhalf jaar bij Gall & Gall
Blaricum. Elke vrijdag en zaterdag en twee keer in de maand op zondag, naast zijn studie journalistiek. Als ik vraag hoe Max aan deze baan is gekomen, vertelt hij dat het hem al vanaf zijn zestiende leuk leek om hier te werken. Hij deed een briefje in de brievenbus van de winkel. Toen hij gebeld werd, bleek dat hij te jong was om in de winkel te mogen werken. Je moet ouder zijn om alcoholhoudende drank te mogen verkopen.

‘Het is net zo leuk als ik dacht!’
Toen Max negentien was en het nog een keer probeerde, mocht hij komen. Na het behalen van het diploma sociale hygiëne, werkt hij met veel plezier in de winkel in het hart van het dorp. ‘Het is net zo leuk als ik dacht!’ Persoonlijke contact, mensen kunnen helpen en adviseren ligt Max helemaal. ‘De collega’s en klanten vind ik top en vanaf het eerste moment mocht ik meteen alles doen in de winkel.’ Max wist niets van wijn, whisky en andere drank. Dat is wel veranderd. ‘Samen met collega’s hebben we af en toe een proeverij. Met een lekker kaasje erbij heb ik wijn leren proeven en waarderen. Ik geniet echt van een mooi glas rode wijn. En ik kan klanten nu uit eigen ervaring adviseren. Dat hoort bij de service die we bieden. Net zoals we klanten graag helpen om een doosje in de auto te zetten.’

Dry January
Gall & Gall is een keten. Maar de klanten en streekproducten maken dat het Max het gevoel heeft voor een echt Blaricums bedrijf te werken. Met veel plezier dus. ‘Op de zondagen dat ik niet werk, kom ik toch graag langs voor een koffietje. Het is een beetje mijn tweede huiskamer, ha, ha.’ Als ik Max interview, worstel ik me door dry January heen. Geen probleem, er zijn ook alcoholvrije alternatieven in de winkel te koop en te proeven laat Max weten. Dat is natuurlijk fijn, maar door zijn enthousiaste wijnverhalen kijk ik ineens toch wel uit naar het einde van de ‘droge’ maand. Als ik vraag of je wijn kunt proeven in de winkel zegt Max: ‘Tijdens de Blaricumse wijnproeverij werd op verschillende locaties wijn van Gall & Gall geschonken. Voor de coronatijd organiseerden we ook af en toe een proeverij in de winkel. Of dat weer terugkomt, weet ik niet.’

Goed idee hoor een proeverij. In februari? Maar als dat niet lukt, is het niet erg. Want op basis van de kennis, ervaring en het enthousiasme van Max durf ik wel een wijntje te kopen zonder eerst te proeven. Mooi toch, als iemand zo max plezier van een bijbaantje heeft?!

The post Bijbaantjes in Blaricum – Max van Gall & Gall appeared first on Hei & wei.

Het is dan tijd om na te denken over de volgende seizoenen. Was je niet in staat om plannen te maken? Neem rustig de tijd en maak je wens voor een betere toekomst op 21 maart: de lente-equinox. De zon staat dan loodrecht boven de evenaar. Donker en licht zijn in balans, licht verslaat de donkerte. Er wordt op deze dag gevierd dat moedergod zwanger is van het kind dat midwinter het levenslicht zal zien. Een teken van het eeuwige leven, een omega dat in zichzelf gesloten is. Niet toevallig wordt enkele dagen later, 25 maart, de Maria Boodschap ontvangen. Nieuwe ronde, nieuwe kansen!

Oosten- of westenwind
Let eens op de wind op de zonnewende- of equinox dagen. Komt de wind uit het westen? Dan volgen drie natte maanden. Komt hij uit het oosten? Dan hebben we drie maanden droog weer. Boeren hebben het liefst groeizaam weer, een afwisseling van zon en regen opdat gewassen goed kiemen en de vruchtaanzet niet verdroogt of bevriest. Of het een goed voorjaar was, weten we pas als de IJsheiligen voorbij zijn, na 14 mei kan je gerust planten en zaaien. Vóór IJsheiligen de bloempotten buiten? Veelal kun je er dan naar fluiten, wacht af tot de heiligen zijn voorbij, de bloemen zijn daarvoor blij. Moederdag, de tweede zondag in mei, heeft hier alles mee te maken.

De IJsheiligen
Maar wie zijn deze IJsheiligen Mamertus, Pan-cratius, Servais en Bonifatius? Sint Mamertus was schutspatroon van herders en van de brandweer. In 470 kondigde Mamertus drie dagen voor Hemelvaart een kruisprocessie aan. Deze bidprocessie was bedoeld om goddelijke hulp te vragen voor het afwenden van rampen. Dus dan moet je echt wel je goede voornemens bedacht hebben. Sint Pancratius werd in 304 op 14-jarige leeftijd ter dood gebracht omdat hij weigerde offers te brengen aan de Romeinse goden. Als je in Rome bent, bezoek dan de Sint Pancratiusbasiliek en leg een eed af, doe je wens, want deze kerk is bijzonder heilig. Sint Servais is patroonheilige van Maastricht, mogelijk de eerste bisschop van ons land. Hij zou zich verzet hebben tegen het arianisme dat de drie-eenheid van God, Christus en de Heilige Geest niet accepteert. Zijn graf uit 384 bevindt zich onder de Sint-Servaasbasiliek, de oudste nog bestaande kerk van Nederland. Zeker ook een bezoek en schietgebedje waard. Sint Bonifatius (geboortenaam Wynfreth) werd geboren in het Angelsaksische Exeter, mogelijk met viking-bloed. Omdat hij in 754 te Dokkum door Friezen werd omgebracht is hij beroemd. Dat hij hun heiligdommen had vernield, een heilige eik had omgehakt en ze onder dwang wilde kerstenen, wordt vaak vergeten. Zij bevreest gij die onze eiken wil omhakken.
Daar heb ik het volste begrip voor, we moeten zuinig zijn op onze reuzen en vooral ons erfgoed.

The post Nakend voorjaar appeared first on Hei & wei.