Klaas en Joke zijn de enige bewoners in de Kampen, ze wonen en werken aan de Oostermeent 1. En hoe zijn zij hier terechtgekomen…

Boerenbloed
Klaas en Joke trouwden in 1981 en gingen wonen aan Kerkpad 10. Er was daar eigenlijk geen ruimte om beesten te houden, maar het boerenbloed kruipt waar het eigenlijk niet gaan kan en er kwamen drie pinken, drie geiten, tien kippen, twee duiven en een kat. Ook hadden zij een paard, die liep in ’t Veentje. Deze woning was een tussenstation want de ogen van Joke en Klaas bleven gericht op een boerderij, het liefst in Blaricum. Misschien de ouderlijke boerderij van Joke haar vader, Gijs Rigter, aan de Eemnesserweg 15. Maar het betrof een onverdeelde erfenis en ze kregen het niet rond. En bij een boerderij in Eemnes kregen zij niet het ‘joepie gevoel’. Langeweg 15 was nog even in beeld, maar bleek ook geen haalbare kaart.

Oostermeent 1
Loet Zwanikken en zijn vrouw Bep Vos waren eigenaar van de boerderij aan de Oostermeent 1. Ze hadden hun oog laten vallen op een boerderij in Friesland en zetten de boerderij bij inschrijving te koop. Maar de aankoop van Loet en Bep ging niet door. In 1988 werden hun plannen concreet om naar Denemarken te emigreren en kwam Oostermeent 1 weer te koop. Door bemiddeling van onze toenmalige burgemeester Le Coultre-Foest kwamen verkoper en koper tot elkaar en Klaas en Joke hadden een maand de tijd om te verhuizen. Op 1 april 1989 was het dan zover. Als eerste ging de veestapel naar hun nieuwe onderkomen, nog steeds bestaande uit de drie pinken, drie geiten, tien kippen, twee duiven en een kat. Nu mocht het paard ook op een eigen stal rekenen, samen met twee pensionpony’s. Er moest het nodige gebeuren en elke hulp was dan ook welkom. Joke en Klaas organiseerden één open dag, met de mooie opmerking van Joke: ‘Een open dag is om te kijken, kom je later moet je helpen.’ Gelukkig begrepen velen de hint en staken de handen uit de mouwen.

Agrarische Stichting Blaricum
De oprichtster van de ASB, burgemeester Le Coultre-Foest, adviseerde Klaas om zich hierbij aan te sluiten. De eerste jaren was dat niet noodzakelijk, Klaas en Joke hadden genoeg land voor hun eigen veestapeltje. Maar het bedrijf groeide en er ontstond behoefte aan het huren van meer land, maar dat kon alleen als je aangeslotene was. Maar om aangeslotene te kunnen zijn, moest je al land huren van de ASB. Het heeft twintig jaar geduurd opdat dit gerealiseerd kon worden. Dit verklaart meteen waarom er zo weinig verjonging zit in de ASB. Klaas en Joke hadden geen melkquotum, dus er moest op een andere manier brood op de plank komen. Joke bleef werken bij de Cappuccino Corner in Hilversum en Klaas bij de slager Japie Raven, later Coen Huyg, aan de Raadhuisstraat. Joke vond het een leuke beleving om met de koeien onder één dak te slapen. Op het erf van de boerderij werd in een schuur een pensionstal voor paarden ingericht. Tot zijn overlijden in 2009 hadden ze de dagelijkse hulp op de boerderij van de vader van Joke, Gijs Rigter. Vader en dochter hadden dezelfde passie voor het vee en die werd nu hier realiteit. Klaas vertelt tot slot: ‘Toen we hier net woonden, kwamen er tweemaal per dag twintig boeren langs om te melken. Nu zien we hier alleen nog maar mensen om hun hond uit te laten.’

Op de terugweg van deze gezellige ontmoeting bedacht ik mij dat wanneer je een droom hebt en deze najaagt, het zal blijken dat die dromen geen bedrog hoeven te zijn.

De Kampen
De Kampen is een polder in onze gemeente en ligt ten oosten van de A27. Een deel van deze polder is ingericht als hoogwaardig weidevogelgrasland. Op dit moment overleven namelijk te weinig jonge vogels om de populatie in stand te houden. Dit weidevogelgebied is opnieuw ingericht om de kwaliteit van het natuurgebied te verhogen. Door het gebied beter in te richten en in het voorjaar te vernatten, kunnen weidevogels er voldoende voedsel vinden, broeden en opgroeien.

The post Een slager en een vegetariër appeared first on Hei & wei.

Het aspergeseizoen staat voor de deur en daarmee ook de 13e editie van Het Aspergediner, van 30 mei t/m 16 juni.

Met ook dit jaar weer de muziekavond met regionale muziektalenten, de traditionele Blaricumsche avond op 3 juni, een wijnavond en twee avonden met DJ’s Steef en Huub op het programma. Reserveren vanaf 1 april: hetaspergediner.nl / zmaakt.nl

The post Het Aspergediner appeared first on Hei & wei.

Het paasfeest is de verzamelnaam voor de herdenkingen van Witte Donderdag tot Pasen. Witte Donderdag is de dag dat Jezus zijn laatste avondmaal met zijn discipelen nuttigde, en de dag dat hij verraden werd door Judas. Op Goede Vrijdag werd Jezus aan het kruis genageld en op Stille Zaterdag in zijn graf gelegd. Op eerste paasdag staan we dan stil bij de wederopstanding van Jezus. Op tweede paasdag herdenken we niets, maar de kerk pleitte in het verleden wel voor deze dag zodat gelovigen tijd hadden om nog een keer naar de kerk te gaan.

Wij vroegen Jurjen Zeilstra, predikant van de Dorpskerk, en Mikel Palic en Javier Acuña, kapelaans van de Sint Vitusparochie, wat Pasen voor hen betekent.

Jurjen Zeilstra
‘Paasfeest is voor mij de spil waar het jaar om draait. Op Paasfeest vieren we dat het leven sterker is dan de dood. Daar bedoel ik niet mee dat de dood er niet toe doet, maar de dood heeft het laatste woord niet als het gaat om de waarde van het leven. Samen mogen mensen gestalte geven aan het levende lichaam van Christus in de wereld. Zij kunnen lief en leed leren delen in Gods levenslicht. De Heer is waarlijk opgestaan!’

Kapelaan Javier Acuña
‘Uit een toespraak van Paus Franciscus: Pasen is een geschenk van licht voor iedereen, moge het de duisternis van angst en verdriet verdrijven. Het geschenk van de vrede van de verrezen Christus is voor iedereen en doorbreekt de ketenen van geweld en haat.’

Kapelaan Mikel Palic
‘Elk jaar zie ik naar Pasen met grote vreugde en veel verwachtingen uit. Jaarlijks vieren wij het lijden, de dood en de verrijzenis van Jezus Christus, onze Heiland, maar sinds mijn persoonlijke bekering is dit voor mij geen herhaling of louter verfrissing van mijn geheugen. Ik ervaar elk jaar dat Jezus in het paasmysterie mijn persoonlijke dood wil overwinnen, mijn gebrokenheid genezen en mij steeds sterker wil binden aan de vreugde en de kracht van Zijn verrijzenis, door het doopsel en het geloof die ik kosteloos ontvangen heb. Jezus Christus is waarlijk verrezen. Hij is opgestaan uit de doden! Zalig Pasen!’

The post Pasen, wat vieren we ook alweer? appeared first on Hei & wei.

Wees niet naïef om dit te denken
dat het dorp alleen van ons is
dat wij niets te delen hebben
dat zij niets komen brengen
zo zal het niet zijn

heel anders dan wij zijn zij niet
laat het vallen
ons masker
ons vooroordeel
ons vrezen

we zijn er zo druk mee
iemand te kunnen zijn
een veilig bestaan
een toekomst
Zij zoeken net als wij

(lees dit gedicht nu eens van
beneden naar boven)

Marjan Leunissen

The post Draai het om appeared first on Hei & wei.

De term ‘padel’ is overigens niet over één nacht ijs gegaan. Corcuera zelf benoemde zijn spel niet eens, maar via enkele omwegen is in Argentinië de uiteindelijke naam ontstaan. Opmerkelijk is de wijze waarop deze racketsport zijn intrede heeft gedaan in Nederland. De voetbaltrainer Guus Hiddink introduceerde het gebeuren in 2006 met een onofficiële padelbaan bij het PSV-trainingscentrum en de eerste serieuze padelbanen volgden in Vijfhuizen en Spijkenisse.

The Bubble Club
Als een inktvlek verspreidde de sport zich vervolgens over ons land, waarbij uiteraard onze contreien niet werden overgeslagen. Wie over een goed luisterend oor beschikt, hoort in onze buurt meerdere keren per week afspraken voorbij komen die gemaakt worden om een potje te padellen en uit de gesprekken blijken de deelnemers bloedfanatiek. In Blaricum werd in 2022 The Bubble Club gestart, in navolging van de gelijknamige onderneming op Ibiza, gelegen aan het Hendrik Smitlaantje, en wordt omschreven als de grootste en meest gezellige padel- en tennisclub van ’t Gooi. Voorheen stond het complex bekend als de B.L.T.C. (Blaricumse Lawn en Tennis Club). De huidige organisatie beschikt over acht gravel tennisbanen en twaalf padelbanen. Ook kan er tafeltennis en Teqball worden gespeeld en worden er nog pickleballvelden aangelegd. Maar dat is niet alles. Momenteel wordt de laatste hand gelegd aan de vernieuwing van de buitengevel en wordt de voormalige squashruimte omgebouwd tot sportfysiopraktijk die op 1 juni moet openen. Zie thebubbleclubblaricum.nl

Padel naar de Olympische Spelen?
Waar het bij The Bubble Club Blaricum om draait zijn keywords als sport, ontspanning, gezelligheid en werk, met de bedoeling om mensen samen te brengen middels een gezonde lifestyle die ze met elkaar delen. En net zoals bij tennis is de sport geschikt voor spelers van alle leeftijden, sterker nog, de relatieve eenvoud maakt het zelfs nog meer toegankelijk voor iedereen.Ondanks de immense populariteit is padel nog niet opgenomen in het scala van Olympische Sporten. Naar verwachting gaat dat ook niet gebeuren vóór 2032, wanneer de Spelen zullen worden gehouden in Brisbane. Nieuwe sporten moeten namelijk tenminste zeven jaar voorafgaand aan hun Olympisch debuut worden goedgekeurd door het Internationaal Olympisch Comité (IOC), waarbij aan een aantal voorwaarden moet worden voldaan. Hierbij is het heetste hangijzer dat de sport moet worden beoefend in minimaal 75 landen en 4 continenten voor mannen en 40 landen verspreid over 3 continenten voor vrouwen. Met name het criterium voor de heren zal moeten worden opgeschroefd. Overigens werd er afgelopen zomer wel deelgenomen aan de Europese Spelen in Krakau. Het moge duidelijk zijn: de opmars van padel is niet meer te stuiten.

The post De zegetocht van padel appeared first on Hei & wei.

The post Lentefeest bij de schaapskooi appeared first on Hei & wei.

Er was een tijd dat het enige milieu dat telde het milieu was waar je uit voortkwam. Was je voor een dubbeltje geboren dan bleef je een dubbeltje. Onze maatschappij was toen verdeeld in wie je ouders waren en tot welke groep ze behoorden. Gelukkig is dat voorbij.

Het echte milieu wat er nu toe doet, is ons leefmilieu. De aarde en haar atmosfeer. Als ik ’s nachts naar de sterren kijk, besef ik dat onze aarde een wonder is. Alles is in balans. De aarde zweeft in de ruimte en knalt nergens bovenop. Zij is een geschenk dat wij in stand moeten houden. Ons leven hangt ervan af. De tijd is voorbij dat wij moesten vechten tegen de natuur om onze plek veilig te stellen. Wij moeten nu de natuur beschermen. Tegen ons, de mens. Het draait allemaal om onze denktrant en wat wij er concreet voor doen. In continue onderling overleg. Daarover en daarvoor.

Intussen houden wij ons nog steeds opgewonden het meest bezig met het gedrag van de ander. Ook bij het redden van de aarde? Bij het kijken in die zwarte, nachtelijke hemel naar de verre sterren, moet ik denken aan Carl Sagan, de bekende astronoom die de aarde ‘a pale blue dot’ noemde. Hij nam afstand en zag wat wij eigenlijk waren en zijn. Een stipje in de oneindigheid. Nu bevolkt met bijna acht miljard mensen. In 1900 nog 1,6 miljard. Dat alles moet op dit stipje. Gevoed door een atmosfeer, zo dun, dat wij boven acht kilometer al niet meer voldoende zuurstof hebben. Dat laagje is niets vergeleken bij die 12.742 km doorsnee van de aarde. Zit als een dunne plasticfolie strak rond een voetbal. We zijn bezig met het milieu. Minder fossiel als energie. Goed bezig? Denken we. Het toverwoord is elektrisch. Maar hoe wordt die opgewekt? Via een omweg voor 90% nog fossiel. Oeps…

The post Column Sybert Blijdenstein appeared first on Hei & wei.

door Gaby van Gestel
Vandaag ben ik uitgenodigd om te lunchen in de Bijvanck. Door het werk van Kristian eet dit jonge gezin namelijk ’s avonds vaak apart. Hij heeft een gym in de Blaricummermeent: Kristian Broere PT.

De tafel is al gedekt en Mason (6 maanden) krijgt de fles als ik binnenkom. Het is woensdagmiddag, dan kunnen Kristian en Chantal samen lunchen. Chantal werkte fulltime en sinds de geboorte van Mason parttime als kapster in Laren en vandaag is haar vrije dag. Kristian: ‘In de ochtend heb ik een blok en aan het einde van de middag/avond heb ik weer een blok met trainingsuren. Dat maakt dat samen eten soms met de lunch en ’s avonds alleen in het weekend lukt.’

Dutch Fitness Award
Onlangs heeft Kristian een Dutch Fitness Award gewonnen. Hij heeft binnen Blaricum de meeste stemmen gekregen als personal trainer en dat is best een prestatie, want alleen in de Blaricummermeent zitten er al een stuk of zes. Het zijn veelal ondernemers die bij Kristian trainen of stelletjes, maar groepslessen geeft hij ook: voor maximaal zes personen en elke les een ander circuit met oefeningen. ‘Er trainen niet alleen mensen uit Blaricum bij me, maar ook uit Huizen, Hilversum en zelfs Loosdrecht.’

Een gezonde lunch
Wat ik leuk vind, is dat we bij de lunch dingen eten die goed passen bij een actieve levensstijl. Er is geruld ei, avocado, kipfilet, kaas, humus en er zijn volkoren pistoletjes. Kristian vertelt dat het goed is om gezonde vetten tot je te nemen (avocado), maar wel met mate. Toen hij op jonge leeftijd wilde afvallen heeft hij bijvoorbeeld boter uit zijn dieet geschrapt en dat eet hij sindsdien helemaal niet meer. Avocado is een goede vervanger. En op een broodje kaas smeert hij humus. Een combinatie die ik zelf nooit zou bedenken maar die verrassend lekker smaakt. ‘Probeer ook maar eens met sambal’, zegt hij lachend, ‘dat is ook echt lekker.’ De eiwitten die we eten (ei, kipfilet, humus) zijn goed om je spieren te laten herstellen na het sporten. Ei eet hij elke dag. We sluiten af met fruitsalade, heerlijk en vitaminerijk. Kristian komt uit een sportieve familie en heeft van zijn hobby zijn beroep kunnen maken. En ik heb zo het vermoeden dat het stokje wordt doorgegeven. Als Chantal namelijk deelneemt aan de groepslessen gaat Mason gewoon mee. ‘Hij heeft voor z’n leeftijd al heel wat uurtjes in de gym doorgebracht’, zegt ze lachend. Ondertussen zit Mason ook breeduit naar me te grijnzen alsof hij doorheeft dat we het over hem hebben.

‘Bedrijfsuitje’
Leuk weetje van de gym van Kristian is, dat hij afgelopen jaar een ‘bedrijfsuitje’ voor z’n klanten heeft georganiseerd. Ze gingen bowlen en bijna iedereen deed mee. Zijn plan is om dit jaarlijks te organiseren. ‘Maar we gaan natuurlijk niet ieder jaar bowlen’, zegt hij er alvast bij. Misschien is zo’n informatieve en voedzame lunch ook wel een leuk idee. Ik heb in elk geval gesmuld! kristianbroerept.nl

The post Aan tafel bij… Kristian, Chantal en Mason appeared first on Hei & wei.

Familietrekjes
‘Ik was een echte nakomer, mijn drie grote broers waren 16, 13 en 10 jaar toen ik in 1939 werd geboren hier in dit huis aan de Molenweg. We hebben altijd met elkaar in het schildersbedrijf gewerkt. Ik kwam daardoor bij heel veel mensen over de vloer en dat komt nu in mijn werk voor de Historische Kring Blaricum goed van pas. Vaak wordt er aan mij gevraagd wie er op een foto staan en ik zie dan bepaalde familietrekjes zodat ik vaak de ouders en soms zelfs grootouders nog wel kan herkennen: Dat is er één van die en die.’

Dansen in de Boerenhofstede
‘Mijn vrouw, Willy van Middelaar uit Eemnes, heb ik leren kennen in de Boerenhofstede in Laren. Elke zondagavond was er vrij dansen, dan was het er zo druk, je kon over de koppen lopen. Het was dé ontmoetingsplek voor jongeren, maar alleen als je katholiek was. Je moest een kaartje bij je hebben dat je moest laten afstempelen in de pastorie, anders kwam je er niet in. Na ons trouwen gingen we op de Langeweg wonen, bij Bakker Limburg achter. Daar werden onze twee jongens geboren. Later zijn we verhuisd naar de Ekelshoek en daarna verhuisden we terug naar de Molenweg. Ik kon na overleg met mijn broers, die mede-eigenaar waren, ons ouderlijk huis kopen. Vervolgens zijn we een jaar bezig geweest met verbouwen. We hebben mooie glas-in-lood elementen in ons huis. Sommige gemaakt door Ria Bulten, hier uit Blaricum. Ik woon hier nu alweer dertig jaar maar helaas niet meer met Willy. Zij overleed in 2009.’

HKB opgericht in de d’Ouwe Tak
‘Sinds de oprichting in mei 1982 ben ik lid van de Historische Kring Blaricum. Gerard Adema, toen onderwijzer aan de Bernardusschool, kwam destijds bij mij aan de deur. Zo werd er een man of 40 opgetrommeld om naar de d’Ouwe Tak te komen en aan iedereen werd gevraagd om lid te worden. De lijst met de handtekeningen hebben we nog. Inmiddels ben ik er al jaren MvA; manusje van alles. Vanaf 2009 zijn we gevestigd in een pandje aan Brinklaan 4A en hebben in die ruim 40 jaar prachtige spullen aangeboden gekregen. Bijzonder is toch wel een bruidsboeket uit 1907 in een glazen stolp van de familie Terweiden. We zetten ons al jaren met een enthousiaste groep vrijwilligers in voor het behoud van het Blaricums erfgoed. We organiseren jaarlijkse dorpslezingen, rondleidingen, verzorgen de dorpsdocumentatie, het fotoarchief, inventarisatie en archivering en dragen zorg voor de inrichting van de opkamer. Wilt u eens een kijkje komen nemen of misschien wel lid worden? We zijn elke woensdag- en zaterdagmiddag open van 14.00-16.00 uur. Misschien staat mijn fiets wel tegen de gevel. Een gewone, hé. Die elektrische zijn voor de jeugd!’ historischekringblaricum.nl

The post Blaricums (G)oud Bep Machielse appeared first on Hei & wei.

In december 2003 zijn dorpsgenoten Inge Rozema en Marije Nieboer gestart met het verbouwen en inrichten van het pand aan de Ekelshoek 21, waar kinderdagverblijf Banjer op 13 april 2004 haar deuren opende. En het was vanaf de start een succes. Een heel aantal medewerkers van het eerste uur is nog steeds werkzaam binnen Banjer en sommigen zelfs op de groep waar zij toentertijd begonnen. Inge en Marije zijn dan ook erg trots op en ontzettend blij met hun vaste en hechte groep pedagogisch medewerkers! Het 20-jarig jubileum wordt dan ook uitgebreid gevierd met ze.
De buitenschoolse opvang is een paar jaar na de start verhuisd naar het scholencomplex in Blaricum-Dorp. En vanaf mei zijn er, door uitbreiding van de personele bezetting, een aantal plekken beschikbaar. kdvbanjer.nl

The post Banjer 20 jaar appeared first on Hei & wei.