The post Hazen in De Kampen appeared first on Hei & wei.

door Marjan Leunissen
In februari wisselen zon, vrieskou en natte, winderige dagen elkaar af. De natuur is nog in winterslaap. Maar op heldere vorstdagen, als de zon aan een blauwe hemel staat en je in een windstil hoekje de warme stralen op je lijf voelt, lijkt het alsof de lente al in de lucht hangt. We zullen nog even moeten wachten, want het kan vriezen én het kan dooien.

Februari

Als het licht zich langzaam uitrekt,
de eerste vogel voorzichtig zijn keel loszingt,
jaagt de wind nog wispelturig langs de hemel
en veegt verwoed de wolken voor de zon.

Vanuit het noorden kruit de kou
in krampachtige krullen op het water.
Even strijkt de lente al wat winterplooien
glad. Het blijkt slechts schijnvertoon.

De knoppen aan de clematis houden
zich nog even in. Het wit gunnen zij
aan het sneeuwklokje, dat vroegop
als altijd, de sneeuw ongenadig laat smelten.

The post Dichter bij Blaricum appeared first on Hei & wei.

In augustus zijn alle schapen gekeurd door het stamboek van het Drents Heideschaap. Hieruit zijn 150 schapen geselecteerd die volgens het stamboek gedekt mochten worden en niet ouder waren dan zes jaar, de maximale dekleeftijd. Om inteelt te voorkomen, zijn er tien ‘verse’ dekrammen verworven. Dit is nodig, omdat anders de eigen rammen hun (klein)dochters zouden kunnen dekken. Deze rammen zijn verkregen tijdens een ruildag met andere stamboekleden, waardoor ook de Gooise rammen elders voor nakomelingen hebben gezorgd. De Blaricumse kudde is inmiddels verhuisd naar de werkstal in Laren om daar de kraamtijd door te brengen. Bron GNR

De Schaapskooi
De Schaapskooi staat hier sinds 1990 maar is op 14 juni 2008 getroffen door een verwoestende brand, waarbij zowel de kooi als de gehele kudde verloren gingen. Dankzij vele donaties kon er binnen een jaar een nieuwe schaapskooi worden gebouwd en een nieuwe kudde aangeschaft worden.

The post Lammetjes geboren en er komen er nog meer! appeared first on Hei & wei.

door Marjolijn Schat
In 2009 richtte Nelleke Alders (73) de Stichting Child Welfare Organisation Nepal op, gedreven door haar reis naar het land in 2005. Daar zag ze met eigen ogen hoe schrijnende armoede het dagelijks leven bepaalde. Ze ontmoette Keshab en zijn familie, die met beperkte middelen een grote steun waren voor hun gemeenschap in Chitwan, de armste provincie van Nepal.

Sindsdien heeft de stichting zich met hart en ziel ingezet om de leefomstandigheden in Nepal te verbeteren. Dankzij donaties uit Nederland -van markten, kerken en bedrijven- kon er schoon drinkwater komen, onderwijs worden gegeven en voorlichting worden verstrekt over hygiëne en geboortebeperking. Het doel? Zelfredzaamheid en een betere toekomst voor de Nepalezen. Om de anderhalf jaar reisde Nelleke naar Nepal om de projecten zelf te bezoeken. Altijd op eigen kosten, zodat iedere gedoneerde euro rechtstreeks naar de stichting ging. Zo ook de opbrengst van haar schilderlessen.

‘Ik weet nu dat er een engelbewaarder bestaat’
Nu, twintig jaar later (want ook vóór de oprichting van de stichting was Nelleke al actief) stopt ze met haar werk en betekent dit het einde van de stichting. ‘Het heeft veel gevraagd, en ik word ook een dagje ouder’, zegt ze te midden van vele verhuisdozen. Want na jaren in Blaricum-Dorp verhuist ze nu naar de Bijvanck. Ze vertelt met passie over haar stichting, over haar liefde voor Nepal en laat littekens zien, een ‘souvenir’ van een gevecht met een luipaard. ‘Ik weet nu dat er een engelbewaarder bestaat.’

De laatste actie
Nelleke heeft nog een laatste actie: ze wil 400 arme gezinnen een geit schenken, compleet met een bescheiden stalletje en voorlichting over de verzorging. De eerste vrouwelijke lammetjes worden doorgegeven aan een ander gezin, zodat een kettingreactie van hulp ontstaat. De kosten? 184 euro per gezin. De interkerkelijke 40-dagen actie BEL zal 40 gezinnen steunen, en de stichting zelf kan er nog eens 40 helpen. Wilt u bijdragen aan Nellekes laatste actie? Kijk op childwelfarenepal.nl / NL 94 RABO 0315 9916 74 t.n.v. de stichting.

Tot slot wil Nelleke alle donateurs bedanken, en met name haar trouwste sponsor de 40-dagen actie BEL. En wij wensen Nelleke een goede reis, want op 1 maart vertrekt ze samen met haar zussen van 75 en 83 jaar naar Nepal.

The post Nelleke Alders, twintig jaar inzet voor Nepal appeared first on Hei & wei.

Dit voorval deed mij nadenken over het imago van ons dorp. Het wordt in diverse media onder andere omschreven als een chic villadorp of het rijke sterrenreservaat. Ook de veelbekeken tv-serie Gooische Vrouwen doet vermoeden dat deze beeldvorming klopt. Grote huizen, dikke bolides, designerkleding en niet te vergeten BN’ers. De verschillende makelaars laten zich eveneens niet onbetuigd bij het beschrijven van de vooral in de villawijk ‘de Gouden Driehoek’ te koop staande objecten. Als iemand je vraagt waar je woont, dan word je vaak ook met dezelfde termen geconfronteerd.

Maar dit dorp is toch echt veel meer! De fraaie dorpskern met de mooie boerderijen aan kronkelende weggetjes, de buurten daaromheen, de Bijvanck en de Blaricummermeent, waar ook ‘gewone’ mensen in ‘gewone’ huizen wonen met ‘gewone’ auto’s. Het kunst- en cultuurdorp met de jaarlijkse Atelierroute, Het Theater en het Blaricum Musical Festival. De kermisweek met de diverse evenementen die doen denken aan het oorspronkelijke boerendorp en niet te vergeten de Dag van het Werkpaard op de boekweitakker, allemaal karakteristiek voor ons dorp, waarbij ik waarschijnlijk nog veel typisch Blaricumse kenmerken vergeet te vermelden. En dan de bereidheid om vluchtelingen op te vangen: Oekraïners op De Woensberg en statushouders in het voormalige Tergooi, ook dat is Blaricum.

Ten slotte ons onvolprezen dorpsblad hei & wei dat om de vier weken bij u in de bus valt. Daarin doen mijn collega’s en ik ons best om in verhalen, interviews en foto’s weer te geven wat ons gehele dorp en haar inwoners zo bijzonder en uniek maakt. Hopelijk verdwijnt het bij u niet direct in de papierbak, maar wordt het uitgebreid gelezen, zodat u het echte imago steeds beter leert kennen!

The post Het imago van ons dorp appeared first on Hei & wei.

Moeder stimuleerde haar dochter door haar veelvuldig mee te nemen naar het theater en haar op vierjarige leeftijd in te lijven bij de balletschool. Vaderlief gaf echter aan dat hij het fijner zou vinden als zij in zijn voetsporen zou treden -hij was één van Nederlands eerste immunologen- maar sprak als liefhebbende vader de gevleugelde woorden: ‘Doe wat je wilt, als je het maar goed doet!’

Hond Lotje
Geboren en getogen in Brabant deed zij auditie bij de toneelschool in Maastricht, en studeerde hier in 1979 af. Saillant detail is dat zij bij de selectie in contact kwam met medeleerling Porgy Franssen, met wie zij sinds die tijd niet alleen een onverwoestbare vriendschap deelt, maar ook met regelmaat de bühne. Hun meest recente samenwerking was de theatervoorstelling DOEK! (een theater-klassieker van Maria Goos). Hilarisch was dat haar adorabele hondje Lotje het binnenkomende publiek verwelkomend bekeek vanaf het toneel; een ‘act’ die bij toeval ontstond, maar werd opgenomen in het programma.

Dossier Verhulst
Doorbreken bij het grote publiek gebeurde destijds met het televisie-feuilleton Dossier Verhulst, voor het eerst uitgezonden in 1986, waarin zij de rol vervulde van Lucy Verhulst-van Delden. Haar rol als overspelige Lucy vertolkte zij zó overtuigend, dat zij op straat werd aangesproken door wildvreemden die haar ‘vieze h**r!’ toe sisten. Medespelers van deze populaire serie waren coryfeeën als Petra Laseur, Jules Hamel en Derek de Lint.

Het achtste leven
Op de vraag wat haar echt raakt, komt Liz meteen met Het achtste leven, gebaseerd op het dikke boek van Nino Haratischwili, een Georgisch-Duitse schrijfster en regisseuse. Een stuk met ook zangpartijen, dat haar nog steeds -plezierig!- kippenvel bezorgt. De voorstelling van vorig jaar, uitgevoerd door Theater Oostpool, besloeg vijf volle uren, waarbij het publiek werd meegezogen in het verhaal en genoot van iedere seconde.

Blaricum
Sinds 2000 woont Liz binnen de grenzen van Blaricum-Dorp en is uiteraard net zoals wij allemaal enorm gecharmeerd van onze gemeente. Toch moet haar iets van het hart. Blaricum staat te boek als een biotoop, maar de hele nacht door branden er zoveel lichten in diverse tuinen -wellicht dat de begrijpelijke angst voor inbrekers hier een rol bij speelt- maar zo buitensporig lang de verlichting aan laten, lijkt toch ietwat overbodig. Meerdere nachtdieren zoals uilen, vleermuizen, dassen, steenmarters ondervinden ernstige overlast van dat felle licht. Ook de tot diep in de grond stekende hekwerken leiden tot grote problemen qua doorgang voor vele beestjes. Misschien willen mensen, als zij zich dit realiseren, wat meer rekening houden met de natuur om ons heen, waarvoor bij voorbaat dank!

De rol van oma
Van alle karakters die zij de afgelopen 45 jaar heeft ingevuld, geeft Liz inmiddels gestalte aan de glansrol van haar leven, die van oma. Haar zoon Esra Krabbé raakte als jongetje van tien gebiologeerd door Japan en reisde op zestienjarige leeftijd daadwerkelijk naar het land van de Rijzende Zon af om zich daar te vestigen. Hij en zijn Taiwanese echtgenote zijn de trotse ouders van een achtjarige tweeling en weten met enige regelmaat de weg te vinden naar Blaricum om daar qualitytime door te brengen met grootmoeder en haar echtgenoot, Nicolaas Oldenburg.

The post In de schijnwerpers: Liz Snoijink appeared first on Hei & wei.

Kom meer te weten over de Tafelberg, een door onze prehistorische voorouders opgeworpen heuvel met een rijke geschiedenis. Van uitkijkpost tot baken voor de Huizer vissersvloot en zelfs een geplande waterreservoirlocatie in 1921. Deze heuvel kent vele verhalen. Ook de molen van Blaricum komt aan bod. Hoewel deze in 1928 werd gesloopt, leeft de herinnering voort in drie straatnamen: Eerste en Tweede Molenweg en de Korte Molenweg.

Benieuwd naar meer?
De lezing start om 19.30 uur en duurt ongeveer 1,5 uur. Tickets kosten 18,50 euro en aanmelden kan via Volksuniversiteithetgooi.nl

The post Water en Wind in Blaricum appeared first on Hei & wei.

Na een paar jaar verdwijnen tegels en vlonders onder algen en mos. Ik pak dat aan met een (staal)borstel, hogedrukspuit of elektrische bezem. En niet met chemische middelen en azijn, slecht voor het milieu én jezelf.

Snoeien en gazonbeheer
In februari/maart snoei ik heesters die in de tweede helft van het jaar bloeien, maar ook appel-, peren- en krentenbomen. Maar uiteraard nooit snoeien als het vriest. Ik heb zelf veel inheemse planten in mijn tuin, maar ook vlinderstruiken -als bron van nectar voor vlinders- en deze mogen flink teruggesnoeid worden tot wel 30 cm boven de grond, net boven een zijscheut. Een strak gemaaid gazon vind ik best saai. Daarom heb ik mijn gras omgetoverd tot een bloemrijk grasveld. Hoe je dat doet? Stop met bemesten en maai gefaseerd: 1/3 in juni, 1/3 in september of na de winter, en 1/3 pas na 1-2 jaar. Laat het maaisel enkele dagen liggen voordat je het afvoert. In het begin moet je wat vaker het gras weghalen of maaien om zo het gazon te verarmen, de stikstof verminderen. Een overmaat aan stikstof zorgt er namelijk voor dat grassen harder groeien en kruiden minder de kans krijgen. En weet dat mossen geen vijand zijn, maar een schuilplaats voor insecten en mogen dan ook blijven staan.

Zaaien en planten
Meer kruiden en bloemen in je tuin? Verwijder plaatselijk gras en zaai bijvoorbeeld madeliefjes, klaver, margrieten en knoopkruid. En je kunt de verwijderde grasplaggen weer gebruiken om hoogteverschillen te creëren. Wil je een bij- en vlindervriendelijke tuin? Zorg voor bloemen in elk seizoen. Voorjaar: winterheide, sleedoorn, blauwe druifjes en fruitbomen. Zomer: kattenstaart, vingerhoedskruid en ijzerhard. Najaar: klimop, koninginnenkruid en gele zonnehoed.

Succes! Vragen of reacties? Mail de Groencommissie Blaricum via hugoweenen1@gmail.com

Word vlinderteller!
Wist u dat Nederland meer dan 50 soorten dagvlinders en 2000 nachtvlinders telt? Helaas gaat het niet goed met ze. Door te tellen kan in kaart gebracht worden welke vlinders waar voorkomen en hoe hun aantallen zich ontwikkelen. De Vlinder- en Libellenwerkgroep ’t Gooi zoekt enthousiaste vrijwilligers om dagvlinders te monitoren. Ervaring is niet nodig! Bij voldoende interesse wordt er een korte cursus op 21 maart georganiseerd. Waarom meedoen? Vlindertellen gebeurt op zonnige dagen tussen april en september en de routes duren maximaal een uur. Een mooie kans om de natuur te ontdekken! Interesse? Mail naar eljas@kpnmail.nl

The post Voorjaarsschoonmaak in de tuin appeared first on Hei & wei.

door Gerda Jellema
Jacob Dooijewaard (1876-1969) en Willem Dooyewaard (1892-1980) namen in de eerste helft van de twintigste eeuw een vooraanstaande plaats in bij de Larense en Blaricumse school van schilders.

Willem reisde veel en schreef Dooyewaard, omdat de ‘ij’ in het buitenland nu eenmaal niet echt voorkomt. In 1995, na het overlijden van de weduwe van Willem, kwam er uit de erfenis werkkapitaal vrij om de Dooyewaard Stichting, opgericht in 1981, te activeren. Sindsdien is er veel gebeurd. Jacob en Willem, twee verschillende kunstenaars die elk op hun eigen wijze hun leven in dienst van de kunst hebben gesteld, zullen het waarschijnlijk fantastisch gevonden hebben om te zien hoe de stichting zowel internationaal als nationaal kunstenaars weet te vinden om in het mooie Blaricum te werken en zo de kunst levend te houden in hun geliefde omgeving en daarbuiten. De Dooyewaard Stichting is een particulier initiatief en wordt al sinds decennia gesteund door donateurs, stichtingen en participanten.

Plan B, Stipendium en Winterresidenties
De Stichting heeft vijf ateliers in Blaricum: Atelier Bob ten Hoope met in 2024 project Plan B: een serie werkperiodes van drie maanden voor regionale kunstenaars en projecten. Verder het Stipendiumatelier aan het Fransepad, waar een jonge kunstenaar, geselecteerd uit afstudeerders van de opleiding Fine Arts van de HKU Utrecht, een jaar verblijft. En de drie historische ateliers: Atelier Mondriaan, Atelier Hart Nibbrig en Atelier La Petite Espinette in de Kolonie aan de Schapendrift, sinds 2023 met monumentenstatus. Dit zijn Winterresidenties van december tot maart, een doorstart voor voormalige stipendiumwinnaars en met name stipendiumgenomineerden. In september zijn de ateliers open tijdens de Monu-mentendag.

The Mondrian Initiative
In de overige maanden van het jaar worden de Kolonie-ateliers gebruikt voor The Mondrian Initiative. The Mondrian Initiative reikt jaarlijks een prijs uit, deze wordt gegeven aan een internationaal erkende professional en wordt gevormd door een uitnodiging aan de winnaar om een project op te zetten in samenwerking met de door de winnaar geselecteerde vakgenoten. Zo is de film ‘Zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder’ gemaakt door winnende kunstenaar 2023/2024 Sophia Al-Maria tijdens haar verblijf in de Kolonie. De film is tot stand gekomen door diverse internationale kunstenaars, waaronder Tia Campbell, Joshua Fay, Sin Wai Kin, Shuang Li, Ruoru Mou, Lydia Ourahmane en Josh Woolford, op een innovatieve wijze samen te laten werken.

Rond de Hut van Mondriaan
T/m 4 mei is in de Nardinc Galerij van Singer de tentoonstelling Rond de Hut van Mondriaan te zien. Deze tentoonstelling bestrijkt de periode van 30 jaar geschiedenis van de Dooyewaard stichting. Vanaf de eerste aankoop van het Stipendiumatelier tot de vondst van de Hut van Mondriaan en het atelier van Hart Nibbrig. De tentoonstelling laat een keuze uit het werk zien van jong talent en van gevestigde namen uit de kunstwereld. Allen waren Artist in Residence, voor een korte of langere werkperiode, in een van de ateliers in Blaricum.
Dooyewaardstichting.nl/

The post Dooyewaard Stichting 30 jaar appeared first on Hei & wei.

‘In het huis aan de Johannes Verhulststraat, vlak achter het concertgebouw, ben ik geboren en getogen met een oudere en een jongere broer. Mijn vader werkte bij een verzekeringsbank en mijn moeder, heel bijzonder voor die tijd, werkte daar ook. Ze moest stoppen met werken toen ze trouwde, maar toen mijn jongste broertje naar de lagere school ging, ging ze weer fulltime aan de slag. Ze vonden het op school maar raar dat wij moesten overblijven: “Je woont toch dichtbij?” Hoewel ik mij als puber ontpopte als een echte rebel en het soms botste met mijn ouders, kijk ik terug op een liefdevolle en veilige jeugd.’

Ed Bezaan
‘Na de lagere school ging ik naar de HBS. Eddy Bezaan, een echte Amsterdamse jongen en later mijn echtgenoot, zat bij mij in de klas. Na de middelbare school ging ik naar de kweekschool. In 1966 woonde ik in een appartementje aan de Prinsengracht waar Ed van lieverlee ook kwam wonen. Samenwonen was in die tijd nog echt een schande. Ed en ik trouwden en op mijn trouwdag zelf wist ik het nog niet maar was ik zwanger van onze dochter. Omdat er, net als nu, in Amsterdam geen huis te krijgen was, verhuisden we naar Purmerend. Onze zoon werd geboren, en na een reeks omzwervingen zijn we in 1983 in Blaricum komen wonen. Eerst een paar huizen verderop van waar ik nu woon, op de Rotondeweg en later op het Witzand waar we twintig jaar gewoond hebben.’

Zeilen
‘Inmiddels verwisselden de AC-restaurants waar Ed directeur van was van eigenaar en hadden we meer tijd om te zeilen. Dat waren mooie jaren hoor. We zeilden overal naar toe. Eerst nog met de kinderen, later samen. Spijtig genoeg werd Ed ziek, hij had diabetes, zijn zicht ging achteruit en hij moest aan de dialyse. Zeilen kon hierdoor niet meer, dus kochten we een huisje op Texel. Het was een heftige, verdrietige periode, Ed werd zieker en overleed in 2016. We zijn 50 jaar getrouwd geweest.’

De weduwen van de Rotondeweg
‘Nog vijf jaar heb ik op het Witzand gewoond, maar het voelde afgelegen zo alleen. Met mijn dochter heb ik woningruil gedaan en ben in haar huis op de Rotondeweg komen wonen, in mijn oude straatje. Hier in de buurt wonen nog meer vrouwen die inmiddels weduwe zijn. We zoeken elkaar zo eens per maand op, drinken een glaasje en eten een hapje met elkaar.’

Brede interesses
‘Naast de zorg voor het gezin, Ed was voor zijn werk veel op reis, heb ik altijd een brede interesse en een druk sociaal leven gehad. Op de lagere school hielp ik kinderen met lezen en vroeger paste ik wekelijks op onze kleinkinderen. Al jaren sport ik met dezelfde club dames in Blaercom met wie ik ook andere dingen onderneem. (zie hei & wei 593 – 40 jaar sportclub van ‘gekke meiden’) Ook ging ik samen met Ed naar de School voor Filosofie. Ik zit op een boekenclub en ben geïnteresseerd in astrologie en numerologie. Geef mij je geboortedatum en tijd en ik zoek het voor je uit. En wat fijn is het dat mijn dochter en zoon en een van mijn broers ook gezellig hier in Blaricum wonen.’

The post Blaricums (G)oud Agaath Bezaan appeared first on Hei & wei.