Zomeren in Blaricum

Zet je hoofd even af, leg het neer.
Stap ervan weg en trek strepen
door de dagen. Loos de tijd en laat.
Het is hier waar alleen het nu bestaat.

Onder een zinderende zon vind je
de hoop op verkoeling in ijskoude smaken.
Ze houden je helder en dichtbij
terwijl je tong op verre reizen gaat.

Verlangzaam jezelf op bewolkte dagen.
Trek nieuwe sporen op bekende paden
en raak de weg kwijt in het bos, luister
naar wat de vogels je zingend zeggen.

Laat je lichaam daarna losjes los, kabbel mee
met de golven van het Gooimeer. Verdwijn
vanaf het Voorland, strand zonder zand,
met het wit dat door je blik drijft in de verte.

Leg je tot slot loom neer op ons altijd groenere gras.
Word lichter en zwaarder tegelijk. Het zomert
in en om je heen. Groeten uit Blaricum.

The post Zomeren in Blaricum appeared first on Hei & wei.

Met een swingend optreden van de Papageno Band, het talentvolle duo Britt & Roos en een spetterend optreden van Trijntje Oosterhuis en haar band! De opbrengst gaat naar Papageno Huis Laren en Stichting Hulphond Nederland.
Voor kaarten en info Zomerconcert.nl

The post Papageno Zomerconcert appeared first on Hei & wei.

Op 18 juli en 15 augustus ontvangt u een dunnere zomereditie van hei & wei. Op 12 september ligt de vertrouwde, volledige versie weer in uw brievenbus.

Wij wensen u een prachtige zomer toe – over de grens, in Nederland of gewoon hier, in ons eigen mooie dorp.

The post Hei & wei in de zomermaanden appeared first on Hei & wei.

Toen Peter Santa bezig was met de programmering van de 6e editie van het Blaricum Music Festival (BMF) en de jonge, zeer talentvolle Nederlandse pianist Nikola Meeuwsen koppelde aan de internationaal vermaarde violist Augustin Dumay, had hij wel het gevoel dat Nikola´s deelname aan het beroemde Koningin Elisabeth Concours hem ver zou kunnen brengen. Maar dat hij het -als eerste Nederlander ooit- zou winnen, dat was natuurlijk een grote verrassing.

Na wat geschuif in het festivalprogramma komt hij niet als ‘begeleider’ naar Blaricum maar geeft hij op 6 juli (14.00 uur, Vituskerk) een heel solorecital, het eerste in Nederland na zijn Brusselse overwinning.

Veel meer moois te beleven
Dit concert is bijna uitverkocht maar gelukkig is er veel meer moois te beleven tijdens het Blaricum Music Festival. Er komen twee fantastische strijkkwartetten (Alma en Schumann), de ‘opvolgers van het Beaux Arts Trio’ het Atos Trio uit Berlijn, Gilles Apap komt terug met zijn happy go lucky vioolspel (hij geeft ook een workshop improviseren), de beroemde Zuid-Afrikaanse tenor Levy Sekgapane brengt een fantastische Night at the Opera, we hebben een Zondag Bachdag met de Franse cellist Marc Coppey, Camille Thomas brengt extraverte interpretaties van muziek van Chopin en de Spaanse alleskunner, violist Jesús Reina, brengt ons naar het zwoele Andalusië met nostalgische liederen en vurige flamenco.

Blaricum Music Festival – 25 juni t/m 6 juli – blaricumfestival.com

The post Blaricum Music Festival appeared first on Hei & wei.

door Frans Ruijter
Al verschillende jaren help ik als verkeersbegeleider bij de jaarlijkse BEL Avondvierdaagse, die traditiegetrouw vertrekt vanaf het sportpark Laarder Engh van SV Laren aan het Schuilkerkpad in Laren. Om als verkeersbegeleider op te mogen treden, moet je een digitale cursus volgen die wordt afgesloten met een examen. Na het behalen daarvan krijg je een instructieverklaring, waarna je officieel wordt aangesteld als evenementenverkeersregelaar.

Aan de BEL Avondvierdaagse deden dit jaar ruim 1200 kinderen mee van basisscholen uit Blaricum-Dorp, Eemnes en Laren. Tel daar minimaal één ouder per kind bij op, en je komt op zeker 2500 mensen die gedurende vier avonden op de been zijn. Dat vraagt om een strakke organisatie, waarvoor 25 vrijwilligers zich inzetten om alles in goede banen te leiden.

Onverteerbaar gedrag
Helaas zijn er altijd een paar mensen -gelukkig een minderheid- die het lastig vinden om even te wachten zodat de wandelaars veilig kunnen oversteken. Soms kun je even niet met de auto bij je huis komen omdat de weg tijdelijk is afgezet, iets dat overigens keurig via gemeentelijke kanalen is gecommuniceerd. Maar wat echt onacceptabel is, is dat verkeersbegeleiders verbaal worden uitgekafferd – of erger nog, dat er zelfs op hen wordt ingereden. Dit jaar gebeurde het bijvoorbeeld dat een ouder langs de route een versnapering wilde aanreiken aan de kinderen. Toen de verkeersbegeleider vriendelijk vroeg dit op een veiligere plek te doen, kreeg hij een stortvloed aan scheldwoorden over zich heen. Dan is echt een grens bereikt. Wat is er toch aan de hand met die steeds kortere lontjes en langere tenen? En welk voorbeeld geef je daarmee aan de kinderen?

Dáár doen we het voor
We moeten voorkomen dat onmisbare vrijwilligers door dit soort incidenten afhaken. Als zij ermee stoppen, is dat waarschijnlijk het einde van dit mooie jaarlijkse evenement. En dat zou zonde zijn – zoiets krijg je niet zomaar weer terug. Gelukkig is de dankbaarheid van de kinderen en hun ouders enorm. Dáár doen we het voor. Voor die blije gezichtjes aan het einde van een vermoeiende, maar geslaagde avond.

Blaricumse inbreng
Zelf ben ik de enige Blaricummer die hierbij helpt. Vindt u ook dat dit moet blijven bestaan – mét Blaricumse inbreng? Laat het me weten. Ondanks de incidenten zijn het nog steeds vier avonden waar ik positieve energie van krijg.

The post Lange tenen en korte lontjes appeared first on Hei & wei.

Toen de familie Van den Bergh in 2022 geen opvolger kon vinden, leek het doek te vallen voor de boekhandel. Maar Blaricum liet dat niet gebeuren. Een groep betrokken inwoners sloeg samen met Stichting Dorpse Belangen de handen ineen. Via een oproep werden zo’n 60 dorpsgenoten bereid gevonden om financieel bij te dragen -via leningen- aan een doorstart. En zo kon begin 2024 de kersverse Blaricumsche Boekhandel BV het stokje overnemen. De boekhandel was gered.

Samen voor een bruisende plek
Ook pandeigenaar Stijn Vos droeg een belangrijk steentje bij. Hij gaf vorig jaar in hei & wei aan dat hij graag een maatschappelijke invulling wilde voor het pand op de begane grond – laagdrempelig, zes dagen per week open, en goed voor de levendigheid in het dorp. De boekhandel bleek daarvoor de juiste kandidaat. Stijn leverde het pand volledig gebruiksklaar op; de boekhandel hoefde ‘alleen’ nog te verhuizen. Dat was een hele operatie waar veel vrijwilligers aan mee hielpen.

Over de invulling van de boekhandel dacht Blaricum ook mee
Via een enquête, onder meer in hei & wei, gaven zo’n 350 dorpsgenoten hun mening over de nieuwe winkel. Er bleek onder meer behoefte aan een breder assortiment boeken en een gezellig kinderhoekje waar (groot)ouders met hun (klein)kinderen in alle rust een boek kunnen doorbladeren. Ook was er de wens voor een gevarieerd aanbod van kwalitatief goede cadeautjes voor alle leeftijden en een ruim assortiment aan kaarten en kantoorartikelen. Een leestafel werd ook veelvuldig genoemd, maar qua ruimte helaas niet haalbaar. Hiervoor in de plaats is een bescheiden koffienis gekomen met zitjes her en der door de winkel. Respondenten gaven verder aan enthousiast te zijn over het organiseren van lezingen, boekpresentaties en signeersessies. Ook hier zal de boekhandel op inspelen door met regelmaat interessante auteurs en sprekers uit te nodigen. Tot slot bleek uit de enquête dat veel mensen niet weten dat je ook via de website van de Blaricumsche Boekhandel boeken kunt bestellen – om thuis te laten bezorgen of op te halen in de winkel. In deze tijd zijn online bestelmogelijkheden onmisbaar voor een moderne boekhandel.

Huisstijl
Een pand met zoveel historie vraagt om een nieuwe huisstijl. Dorpsgenote Marion Klerken (YON) is hier enthousiast mee aan de slag gegaan. Zij heeft de vos op creatieve wijze verwerkt in het nieuwe logo, waarbij de oren subtiel de vorm van een open boek hebben. De kleuren sluiten mooi aan bij het nieuwe interieur en zorgen zo voor een harmonieus geheel.

Kom vooral eens langs in de vernieuwde Blaricumsche Boekhandel en ervaar zelf de liefde voor boeken die in elke hoek voelbaar is.

De cirkel rond in 100 jaar
De Blaricumsche Boekhandel kent een rijke geschiedenis die teruggaat tot 1925 toen Jan Hendrikz Vos de winkel oprichtte aan de Dorpsstraat 9. Jan Vos combineerde zijn werk als postbode met het runnen van een boekhandel. Het werd een succes. In de jaren ’70 stopte de familie Vos met de boekhandel en nam Piet van den Bergh de boekhandel over en verhuisde naar Dorpsstraat 12. Onder het motto van ‘Een dorp zonder boekhandel is een dorp zonder ziel’ runde de familie Van den Bergh de boekhandel tot 2024. Sindsdien valt de boekhandel onder de Stichting Dorpse Belangen. In mei 2025 is de cirkel rond. De winkel verhuist naar ‘pand Vos’ aan de Huizerweg 2. Eigendom van de familie waar het ooit allemaal mee begon.

The post Nieuwe start voor de Blaricumsche Boekhandel appeared first on Hei & wei.

Na een aantal succesvolle jaren lukte het de afgelopen seizoenen niet om jongen groot te brengen. Onderzoek wees uit dat het nest vervuild was, waarna het grondig werd schoongemaakt. Helaas werd het nest kort daarna verwoest door een storm.
Gelukkig kwam er een nieuw nest, en met succes: nu groeien hier weer jonge ooievaars op.

The post Jonge ooievaars appeared first on Hei & wei.

‘Sinds 2017 woon ik met mijn gezin in de Blaricummermeent,’ vertelt Jonathan. ‘Oorspronkelijk kom ik uit Almere, maar toen het daar steeds drukker werd, gingen we op zoek naar een rustigere plek met meer groen en jonge gezinnen. Zo kwamen we hier terecht. De kinderen zijn inmiddels acht en dertien jaar oud.’ Jonathan is van Blaricum gaan houden. ‘Het is een gemoedelijk dorp met tradities. In de zomer een ijsje halen bij De Hoop, met kerst een boom thuisbezorgd door Lambert Vos. Dat soort dingen maken het hier bijzonder.’

Gooise klanken
In 2022 trad Jonathan op in de Aspergetent, samen met Britt, de kleindochter van producer Hans van Hemert. ‘Ik begeleidde haar op de piano en we zongen echte Gooise covers van onder meer Gordon, René Froger en Anita Meijer.’Hij komt uit een muzikaal gezin en begon op zijn zesde met pianolessen. ‘Ik vond die klassieke stukken niet echt leuk. Wat ik het liefst deed, was mijn leraar vragen om het stuk eerst voor te spelen, zodat ik het daarna op gehoor kon naspelen. Dat viel op, en al snel kwam hij met lichte muziek en poprepertoire. Toen ging er een wereld voor me open. Vooral de akkoordenschema’s spraken me aan; zo kon ik mezelf begeleiden terwijl ik zong.’

Een muzikale trilogie
Onlangs bracht Jonathan zijn allereerste Nederlandstalige lied uit: Net een Droom. ‘Het nummer gaat over de perfecte relatie. Iedereen heeft wel een ideaalbeeld van hoe een relatie zou moeten zijn. Misschien een utopie, maar ik heb zo’n utopie twee jaar mogen beleven. Het lied gaat over die periode. De vrouw over wie het gaat is nog steeds in mijn leven, al ziet onze relatie er nu anders uit. We zijn nog steeds onafscheidelijk en zoeken naar een nieuwe vorm om samen verder te gaan.’ En dat verhaal krijgt een vervolg: Jonathan werkt inmiddels aan een tweede lied over die zoektocht. En er komt ook nog een derde nummer. Samen vormen ze een muzikale trilogie over liefde, verandering en verbinding.
Volg Jonathan op Instagram: @jonathan.muziek

The post Als muziek en liefde elkaar vinden: het verhaal achter Net een Droom appeared first on Hei & wei.

Tussen 2004 en 2010 gaf Sybert als eindredacteur het blad richting. Zijn inzet werd in 2010 beloond: Sybert werd uitgeroepen tot Vrijwilliger van het Jaar. Daarna werd hij redactielid, hij deed dit stapje terug vanwege de intensieve zorg voor zijn zieke vrouw Marianne. Als mantelzorger bood het schrijven hem de daaropvolgende jaren een welkome uitlaatklep.

Stuwende kracht achter verandering
Onder zijn leiding kreeg hei & wei een nieuw gezicht. Meerkleurendruk, zijn kleurenfoto’s, de eerste stappen naar digitalisering, glossy papier – allemaal mede door Sybert gerealiseerd. En een opmerking van een lezer dat het oude formaat ‘niet op de plee viel te lezen’ was voor Sybert een reden voor omslag naar handzamer formaat, het huidige tabloidformaat.

Herinneringen
Sybert memoreert de redactievergaderingen van het begin: ‘Met naambordjes wie waar zat om zo min mogelijk discussies te krijgen.’ En met de hei & wei-vergaderhamer! Deze blijft tegenwoordig ongebruikt en heeft inmiddels een ereplekje op mijn werkkamer. ‘Nu weten we hoe de lezer over ons denkt door reacties op de socials op onze artikelen of een mailtje aan de eindredactie’, zegt Sybert. ‘In mijn beginjaren stonden we met een aantal redactieleden bij Abert Heijn en vroegen we willekeurige dorpsgenoten naar hun mening over ons dorpsblad.’ Eigenlijk best leuk om dat weer eens te doen.

Dorpshart
De liefde voor het blad zit diep. Sybert schreef 76 keer de rubriek ‘Van de redactie’, de voorloper van de huidige column en hiervan schreef hij er 235. Daarnaast voerde hij talloze interviews met dorpsgenoten. ‘Hei & wei voelt als mijn kind,’ zegt hij. ‘Het gaf me iedere maand voldoening om eraan te mogen bijdragen.’ Zijn invloed reikte verder. Mede dankzij Sybert werd in 2010 de samenwerking met de gemeente vormgegeven. De gemeentemededelingen werden opgenomen in ons blad. Hei & wei en de gemeente samen solide in één blad. Maar redactioneel en financieel onafhankelijk. Hei & wei verscheen toen voor tien jaar tweemaal per maand en werd daarna weer teruggeschroefd naar een keer per maand.
Helemaal stilzitten doet hij niet. Eén keer per maand schrijft hij nog een column voor Radio NH Gooi, die hij op zaterdagochtend voorleest. De rest van zijn tijd? ‘Die ga ik heerlijk benutten met leuke dingen doen met mijn vriendin Diesje.’

Sybert, namens de hele redactie, bestuur en al onze lezers: dankjewel. Voor je pen, je inzet, je structuur, je hart. Hei & wei is mede dankzij jou het blad geworden dat het nu is.

The post Sybert, bedankt! appeared first on Hei & wei.

Uit Spanje nam hij ooit irissen mee en die bloeien nu uitbundig in een stuk rioolpijp in eveneens meegebrachte Spaanse grond. Hij is dol op wagenwielen waar hij een plafondlamp en een salontafel van heeft gemaakt. Een paar maanden geleden hebben we elkaar ontmoet bij de handbalvereniging. Als hij daar gaat koffiedrinken neemt hij vaak wat oud gereedschap of antieke huisraad mee, want dan heb je altijd wat om over te praten. ‘Kom eens bij me langs,’ zei hij toen. ‘Ik heb nog veel meer thuis.’

Een huis vol verhalen
Dat klopt. Ik weet niet waar ik het eerst naar moet kijken. Aan het plafond hangen zeker tweehonderd glimmend gepoetste koperen thee- en koffiepotjes en messing gasbranders. Aan de muur is een serie antiek gereedschap te zien waaronder een enorme rij blokschaven in alle soorten en maten. De grote wandkast is volgestouwd met delfts blauwe bordjes en tegeltjes, glazen vazen, schalen en kannetjes. En in het midden van al dat moois draait Gerard in zijn grote leunstoel in de rondte om er volop van te kunnen genieten. Er is genoeg. Tussen Kunst en Kitsch zou er een heel seizoen aan kunnen besteden. Maar het gaat hem niet om dat ene stuk dat misschien wel heel veel waard is. Hij vindt alles in zijn verzameling gewoon mooi en hij heeft bij bijna alle objecten een verhaal of een herinnering. Hij laat me een beeldje zien van een man met een melkbus. Kijk dit beeldje deed me denken aan Jan van der Veen, onze melkboer. Omdat mijn vader bakker was, moest ik daar vroeger altijd brood brengen. Daarom heb ik het gekocht.

Van vuilstort tot schatkamer
De verzameldrift stamt uit 1968 toen hij ging werken op de vuilstort van de gemeente Blaricum. Afvalscheiding bestond nog niet maar door de gemeentewerkers werden er wel waardevolle dingen uit het afval gevist. Eerst vooral ijzer maar later ook andere metalen als koper en messing. En als je eenmaal begint met zoeken vind je natuurlijk steeds meer. Keteltjes, schaaltjes, vodden. Alles werd zorgvuldig schoongemaakt en opgepoetst. ‘Je verbaast je erover wat mensen weggooien. Ik weet nog precies van wie dit vossebontje was’, zegt hij en wijst op een donkerbruine vos die tot mijn schrik pal naast mij aan de muur hangt. ‘Toen was bont nog in de mode,’ zegt hij en pakt er ter illustratie een beeldje bij van Koningin Wilhelmina, een vos lekker warm om haar hals geknoopt. ‘Mooi vind ik dat’. Nu is hij vooral aan het struinen door kringloopwinkels op zoek naar dingen die hem boeien. Een vast onderdeel in zijn leven is koper poetsen, elke twee maanden opnieuw. Rustgevend en duidelijk. ‘Je weet precies waar je bent opgehouden.’

Als ik afscheid neem van deze Blaricumse paradijsvogel doe ik het hek zorgvuldig achter mij dicht. Het zijn twee grote wagenwielen.

The post Tussen Kunst en Kitsch appeared first on Hei & wei.