The post Een Blaricums Banksy momentje appeared first on Hei & wei.

door Hugo Weenen
In Nederland gaat het zorgwekkend slecht met de vlinders. Uit langdurige tellingen blijkt dat de populatie van dagvlinders sinds 1992 met meer dan de helft is afgenomen. In 2024 werden zelfs de laagste aantallen gemeten sinds het begin van de monitoring.

Niet alleen zeldzame soorten, maar ook heel gewone vlinders zoals het groot koolwitje en het icarusblauwtje laten een sterke achteruitgang zien. Vlinders zijn belangrijke indicatoren voor de gezondheid van de natuur: hun achteruitgang wijst op bredere problemen in onze leefomgeving.

Oorzaken
De oorzaken zijn veelzijdig en hangen sterk samen met veranderingen in het landschap. Intensieve landbouw en verstedelijking hebben geleid tot verlies van bloemrijke graslanden, heide en ruige bermen. Veel leefgebieden zijn bovendien versnipperd, waardoor populaties geïsoleerd raken en kwetsbaarder zijn. Ook de hoge stikstofdepositie speelt een rol: bodem en vegetatie verruigen, waardoor juist de planten verdwijnen die vlinders nodig hebben voor nectar en als voedselplant voor hun rupsen. Klimaatverandering versterkt de problemen: perioden van droogte, hittegolven en plotselinge regenval tasten vlinders en hun leefgebieden aan. Ten slotte zorgen pesticiden ervoor dat niet alleen plaaginsecten verdwijnen, maar ook vlinders en hun waardplanten.

Zo halen we meer vlinders in de tuin
Toch zijn er mogelijkheden om het tij te keren. Gemeenten kunnen bijdragen door bermen en plantsoenen bloemrijk te beheren, te kiezen voor ecologisch maaibeheer en ruimte te maken voor kruidenrijke graslanden. En wij bewoners kunnen helpen door onze tuin of balkon vlindervriendelijk in te richten: plekken met bloemen, zaai inheemse nectarplanten en zorg voor waardplanten zoals brandnetel, pinksterbloem, judaspenning, venkel of wilde peen. Het vermijden van gifstoffen in de tuin is daarbij essentieel. Door samen ruimte te maken voor vlinders, kunnen we niet alleen deze kleurrijke dieren behouden, maar ook bijdragen aan een gezondere en soortenrijkere leefomgeving voor ons allemaal.

BEL Biodiversiteitsavond
De Groencommissie Blaricum organiseert op donderdag 13 november van 19.30–22.00 uur de jaarlijkse biodiversiteitsavond in het BEL-kantoor in Eemnes. Hoofdspreker is ecoloog en vlinderexpert Albert Vliegenthart (De Vlinderstichting), met een lezing over welke vlinders in tuinen voorkomen en hoe tuinen aantrekkelijker worden voor vlinders en andere insecten. Vooraf zijn er bijdragen van Hugo Weenen (Blaricum) en Michiel Korthals (Laren). Natuurgroepen zijn aanwezig met informatie en en voor gesprek. Aanmelden of vragen: belbiodiversiteit@gmail.com

The post Het gaat slecht met de vlinders, helpt u mee Blaricum vlindervriendelijk te maken? appeared first on Hei & wei.

The post Geef&Neem-kastje appeared first on Hei & wei.

Petra geeft drie keer per week Essentrics: op maandagavond, woensdagavond en donderdagochtend. Op afwisselende muziek wordt een uur besteed aan het versterken en verlengen van de spieren met als resultaat onder andere een sterker lichaam, meer spierdefinitie, meer energie, je komt in balans en je krijgt shape. Essentrics is ontwikkeld in Canada door Miranda
Esmond White en haar dochter en het is een combinatie van ballet en tai chi met pilatuselementen.

Een sfeerimpressie
De cursisten zijn allemaal ondernemende vrouwen in een brede leeftijdscategorie, van 35 tot 80 jaar. Mij viel direct de gezellige en warme sfeer op. De Essentricsles is de verbindende factor, maar ook buiten de lessen om worden uitjes georganiseerd, zoals een les bij iemand in de tuin en daarna loempia’s eten of met zijn allen naar het theater om een medeleerling te bewonderen. Maar tijdens de les zelf is er opperste concentratie. Na afloop dronken we een koffietje bij Moeke Spijkstra waar Anne-Martine, Marijke en Mirjam aanschoven. Ieder met een eigen verhaal wat Essentrics hen brengt. Anne-Martine heeft na zeer nare val van de trap veel baat bij de lessen gehad tijdens de revalidatie. Marijke kampt met veel blessures die enorm verminderd zijn door Essentrics. En de revalidatie van Mirjam na twee heupoperaties is echt bizar veel sneller gegaan, met name na de tweede operatie omdat ze al zoveel Essentrics had gedaan, en ze had geen spierpijn na afloop!

Over Petra
Petra is gecertificeerd Essentrics docente. Essentrics kwam op haar pad na een zwaar auto-ongeluk waarbij ze een nekhernia opliep en niet meer kon dansen. De combinatie van oefeningen met muziek is voor haar heel belangrijk, maar ook de interactie met de groep!

Meer weten? https://benessere.nu Ook mannen zijn welkom!

The post Hei & wei te gast bij… Essentrics in Blaercom appeared first on Hei & wei.

Maar dit jaar is anders dan anders. Europa wordt aan de Oostgrens aangevallen door Poetin. De rest van de wereld staat ook in brand. Hun eigen president doet weinig om te blussen. Terwijl de Russische drones over Pools grondgebied vliegen, wordt in Amerika Charlie Kirk vermoord en verliezen kritische nieuwscommentatoren hun baan.
Intussen lopen wij door Rothenburg en bewonderen de vakwerkhuizen. Ik zou zo graag willen weten wat ze nu werkelijk denken maar ieder gesprek dat al neigt naar ‘het nieuws’ slaat dood. Dus: ‘Don’t mention the war’.

Maar toch valt er wel eens iemand uit haar rol. Een grijze dame met kortgeknipt haar kijkt me samenzweerderig aan. ‘Ze zeggen dat de vrouw van Macron een omgebouwde man is, wat denk jij?’ Ik wil een flauwe grap maken maar bedenk me. ‘Ze droeg zo’n prachtig Chanel pakje tijdens de NATO top,’ antwoord ik dus maar neutraal, ‘ik kan me gewoon niet voorstellen dat een man zoiets had uitgekozen.’ Hmmm, kennelijk had ze op een ander antwoord gehoopt.

We genieten van Venetië en de Zwitserse bergen. Ik verzwijg de straaljagers boven Estland maar leg ze alles uit over Operation Escargot en de demonstraties in Parijs, want dat is onze volgende bestemming. Ik leg de nadruk op het feit dat het een Franse binnenlandse kwestie is. ‘Gelukkig, het gaat niet over Trump’, hoor ik iemand verzuchten en ineens zie ik ook een klein stukje van hun zorgen. Aaargh, wat is dit ingewikkeld. Geopolitieke micro-diplomatie.

Ik wil terug naar Blaricum.

The post Don’t mention the war appeared first on Hei & wei.

Nanna groeide op aan de Schapendrift met broer Bob en pa en ma Faber. ‘Ik mocht altijd alles,’ begint ze. ‘En ik kreeg veel. Bob moest hard werken voor zijn brommertje, ik kreeg er gewoon een.’ Maar hard werken zat er overigens ook bij Nanna al snel in. Op haar vijftiende begon ze bij het ‘Sparretje’ aan de Dorpsstraat, waar nu Patisserie Rémy zit. ‘Je moest met een soort roltrap naar beneden om de winkel in te komen. Wij gingen altijd zittend op de leuning naar beneden en dan lieten we ons vallen in de groentebakken,’ lacht ze.

Blaricumse rock-‘n-roll
Ze kijkt met veel plezier terug op haar jonge jaren in het dorp. Met haar karakteristieke dosis Blaricumse rock-’n-roll beleefde ze vele avonturen waar ze nog altijd met een glimlach aan terugdenkt. Na verschillende werkgerelateerde uitstapjes naar onder andere Hilversum en Amsterdam komt ze in 2015 terecht bij haar huidige werkgever, de al eerdergenoemde groenteboer. ‘Ik heb het daar zo naar mijn zin. Ik maak met alle klanten een praatje en kan met iedereen prima overweg. Het is echt ontzettend leuk daar.’

Gooische stoomtram
Buiten de winkel zullen mensen haar ook kennen van de Blaricumse kermis. Afgelopen zomer reed ze nog als bakker mee in de Gooische stoomtram, in de vorm van dertien solexen. De promotiecampagne van Nanna en haar team was dusdanig goed gedaan, dat mensen van heinde en verre dachten dat de échte stoomtram weer door het dorp reed. Het was dé blikvanger van de afgelopen kermis. Het leverde het team -naast een flink portie rumoer- ook de tweede plaats bij de originaliteitswedstrijd op tijdens de Vossenjacht. ‘Wij hebben de prijs wel eens drie keer achter elkaar gewonnen en dan mag je de beker houden. Maar nu hebben we al twee keer op rij niet gewonnen, dus we gaan er volgend jaar echt weer voor!’

The best of both worlds
Na jaren op verschillend plekken in Blaricum-Dorp gewoond te hebben, woont Nanna nu met haar geliefde Nanette in de Bijvanck. Daar hebben ze the best of both worlds. ‘We hebben het hier ontzettend gezellig met alle buren en we zijn met zes minuten in het oude dorp.’ Kortom, Blaricum is haar thuis.

The post Maak kennis met Nanna Faber appeared first on Hei & wei.

De jonge spechten vlogen uit en het was een drukte van jewelste tussen de boomtoppen. Maar niet alleen de leuke vogelsoorten vallen mij op. Want terwijl de eerste herfstachtige stormen nog niet eens door ons land woedden, schoten de eerste paddenstoelen alweer uit de grond.

Samen met de boom
Onder de boom waar een specht in zat, stak een slanke roodbruine amaniet uit de grond. Deze soort vind je vaker onder bomen op heidegrond. De schimmel levert water en mineralen en krijgt daarvoor suikers van de boom. Kenmerken zijn de roodbruine tot lichtbruine hoed, witte lamellen en een lange, slanke steel zonder ring. Amanieten zijn paddenstoelen die onderaan de steel een knol hebben die omgeven is door een soort schede of beurs. Dat is het restje van de zak waarin de jonge paddenstoel beschermd zat. De paddenstoel van Kabouter Spillebeen is bijvoorbeeld ook een amaniet.

Tussen de bladeren
Ook de grote parasolzwam kun je vroeg in de herfst tegenkomen. Die heeft zijn naam niet zomaar gekregen. Op de lange, slanke steel staat een grote hoed die tot wel 30 centimeter breed kan worden. Daardoor is het net een parasol. Op die hoed zijn bruine schubben te vinden die een beetje lijken op bruingebakken mozzarella. Deze paddenstoel vind je meer bij open velden, in plaats van direct onder bomen. Als de herfst wat meer is losgebarsten, kom je mijn persoonlijke favoriet tegen tussen bladstrooisel en mos: de amethistzwam. Deze zwam is wat kleiner, maar zal ondanks de grootte toch opvallen door de dieppaarse kleur. Bij droogte kan de kleur wat vervagen. Deze zwam speelt een rol in het recyclen van organisch materiaal en leeft net als de slanke roodbruine amaniet in samenwerking met bomen. Zo’n samenwerking noemen we mycorrhiza.

Herfstexcursie 25 oktober
Niet alleen als de struikhei in bloei staat, is de hei een paradijs. Ook in de herfst wemelt het er van kleur en leven. De stilte na het broedseizoen wordt gevuld door vogels die winterterritoria afbakenen, en het gebrek aan kleur wordt gevuld door de herfstbladeren en paddenstoelen. Het is de perfecte plek om zelf op ontdekking te gaan, of met mij als gids tijdens de herfstexcursie op 25 oktober.

The post Herfst op de hei: een paddenstoelenparadijs appeared first on Hei & wei.

Bijvoorbeeld door een poes van de verdrinkingsdood te redden? Of door iedere week de hond van de buurvrouw uit te laten omdat ze dat zelf niet meer kan? Die de krant gaat voorlezen bij een slechtziende? Die maatschappelijk relevante onderwerpen zoals huiselijk geweld of pesten bespreekbaar weet te maken?

Meld hem of haar vóór 16 november aan via bestuurssecretariaat@blaricum.nl Vermeld naam, leeftijd, school en contactgegevens van de ouders/verzorgers en leg uit waarom deze jongere een lintje verdient. Het college van B&W kiest de winnaars.

Jonge helden
Het Jeugdlintje is een mooie manier om jongeren te prijzen die zonder daarover op te scheppen iets moois doen voor de samenleving. Het moet daarbij gaan om een éénmalige bijzondere actie, niet om ‘gewoon’ vrijwilligerswerk. Eerdere winnaars waren Sven Blom, hij redde zijn moeder en hondje uit het water, en Danique Sommer, zij haalde na genezing van leukemie geld op voor KiKa.

The post Een Jeugdlintje appeared first on Hei & wei.

Hun korte relatie en de verhalen eromheen, zijn volop voer voor talkshows, bladen en socialmedia. Bart zegt hierover: ‘Eveline en ik hebben een paar maanden intensief contact gehad, maar uiteindelijk bleek dat onze levens en toekomstplannen niet goed bij elkaar pasten. Misschien had ze gehoopt dat ik meer voor onze relatie zou vechten, maar het was voor mij goed zo. Ze liet zich naar mijn mening negatief over mij uit in de media. Ik wil dat juist niet doen.’ Maar los van B&B Vol Liefde, wie is de Blaricumse Bart -die negentien jaar met heel veel plezier in ons dorp woont- eigenlijk?

Memento Mori
Bart groeide op in Naarden als jongste van vijf broers. ‘Mijn jeugd was turbulent. Op twaalfjarige leeftijd moest ik tijdelijk naar een internaat. Ik kan je alleen vertellen dat het een heel vreemde gewaarwording is om als enige uit de gezinssituatie gehaald te worden. Dit heeft mij natuurlijk gevormd.’ Na zijn eindexamen volgde opnieuw een zware beproeving toen hij een ernstig brommerongeluk kreeg -hij botste frontaal op een auto- en in coma belandde. ‘Artsen vreesden dat mijn onderbeen geamputeerd moest worden, maar dankzij volhardende zorg van een arts -eeuwige dank aan deze arts en het ambulancepersoneel dat mij destijds in leven hield- kon het na zesentwintig operaties aan dit been, tal van andere operaties aan mijn lijf en een lange revalidatie behouden blijven. Zowel mijn jeugdperiode als het ongeluk hebben mijn leven gevormd.’

Ondernemen en koken
Ondernemen werd zijn pad. Op zijn 22ste solliciteerde Bart bij een grote Nederlandse bank. ‘Ik schreef mijn verhaal en vroeg om een kans. Die kreeg ik. Binnen korte tijd klom ik op van receptiemedewerker tot accountmanager particulieren. Alle interne opleidingen heb ik daar gevolgd. In het begin van mijn huwelijk startte ik mijn eigen assurantiekantoor. Inmiddels zit mijn kantoor in een voormalig koetshuis van paleis Soestdijk, een geweldige plek. Koken is daarnaast een grote hobby (Bartonaro). De uitgebreide lunches op kantoor verzorg ik. Laatst grapte ik: zullen we eens gewoon een boterhammetje smeren? Maar nee, dat kan inmiddels niet meer, haha.’

Carpe Diem
‘Mijn huwelijk bracht mij twee prachtige kinderen. Na vijftien jaar zijn we gescheiden, omdat het vele werken zijn tol had geëist. Inmiddels heb ik de balans weer gevonden. Als symbool liet ik een tatoeage zetten: Carpe Diem. Voor mijn kinderen ga ik door het vuur, en dat weten ze.’ Ook zijn oudste broer Rens is voor Bart heel erg belangrijk.’

En… Bart zingt
Bart zijn single, Amore, bella ciao, is een vrolijk Nederlandstalig nummer, oorspronkelijk geschreven voor Eveline maar nu een herinnering aan een bijzonder avontuur in zijn leven. Te beluisteren op Spotify en Apple Play. ‘Ik richt me nu alleen nog maar op positieve dingen.’

The post Een portret van B&B’s Vol Liefde Bart appeared first on Hei & wei.

‘Het was 1939. Ons huis aan de Capittenweg was al verkocht en wij woonden, in afwachting van een permit om te emigreren, tijdelijk in. Vader was metselaar, had last van reumatiek en wilde in Zuid-Afrika gaan boeren. Maar de vooroorlogse jaren waren onzeker en uiteindelijk gingen de emigratieplannen niet door. Vader kocht een boerderij aan de Meentweg voor een flink bedrag: fl. 10.000. Daar hoorden negen koeien, twee paarden en een varken bij. In het voorhuis woonden nog twee oudjes, Jan en Matje Beek-Krijnen.’

Van timmerman naar taxichauffeur
‘Mijn vader stuurde me naar de ambachtsschool om timmerman te worden. Daar had ik helemaal geen zin in, maar het moest nou eenmaal. Ik heb jaren in de bouw gewerkt, maar kreeg al snel rugklachten. De huisarts adviseerde me iets anders te gaan doen en zo kwam ik in de taxiwereld terecht. Mijn jongere broer Cor sloot zich later bij mij aan. Maar na tien jaar werd ook dat te zwaar. We hadden veel oudere klanten die hulp nodig hadden bij het in- en uitstappen. Cor heeft het bedrijf toen overgenomen.
Zelf ging ik werken bij een uitgeverij, totdat ik opnieuw maanden op bed kwam te liggen vanwege mijn rug. Na een mislukte rugoperatie ben ik uiteindelijk volledig afgekeurd.’

Grote veranderingen
‘Ik was een jaar of negen toen mijn ouders zich aansloten bij Jehovah’s Getuigen. Zo ben ik daarin opgegroeid en ik vond het zelf ook machtig interessant. Later werd ik actiever en besteedde ik steeds meer tijd aan het predikingswerk. In 1975 werd ik ouderling. Dat ben ik gebleven tot mijn tachtigste. Mijn vrouw Adri heb ik eveneens bij Jehovah’s Getuigen leren kennen. We zijn op 28 mei 1958 getrouwd en kregen samen onze dochter Evalyn.’

Taxi-verhalen
‘Op een dag moest ik Blinde Willem ophalen. Hij woonde met zijn vrouw Marie in een klein huisje achter het tuincentrum van Jan Koen de Jong aan de Capittenweg. Toen ik erheen reed, was het er stikdonker. Zat ik wel goed? Ik belde Adri op de centrale: ja, het klopte. Ik belde aan en ja hoor, Blinde Willem deed open. En Marie bleek óók blind, dus licht hadden ze helemaal niet nodig. Mien en Katrien van de Capittenweg gingen met de trein naar familie in Frankrijk. Ik bracht ze naar het station in Hilversum. Maar ze zaten zo lekker achterin dat ze vroegen of ik kon doorrijden naar Utrecht. Onderweg raakten we aan de praat en uiteindelijk ben ik helemaal doorgereden naar Lille.’

Een bewogen leven
‘We hebben lang op de Meentweg gewoond. Twintig jaar geleden moesten we het huis verkopen. Het was oud, er was veel onderhoud nodig en ik was zelf ook niet meer de jongste. We zijn toen verhuisd naar de Bijvanck. Helaas is mijn Adri vorig jaar ernstig ziek geworden. Zij woont nu in woonzorgcentrum De Marke/De Meenthoek in Huizen. Ik word goed verzorgd door onze dochter en schoonzoon en door een zorgzame buurman. Zelf kan ik nog erg genieten van mijn karpers in de vijver. Het is een bewogen leven geweest, vol mooie herinneringen. Maar de allermooiste blijft toch de geboorte van onze dochter Evalyn.’

The post Blaricums (G)oud – Maarten Vos appeared first on Hei & wei.