The post De Drie Diva’s appeared first on Hei & wei.

Het werk blijkt te zijn gemaakt door Leo Burgs uit Goes, een zwager van de familie Beukelman. Hij tekende het tijdens het evenement Plein Air Blaricum. Dit kunstevenement werd verschillende jaren georganiseerd door Stichting Promotie Blaricum en trok telkens ongeveer honderd kunstenaars uit het hele land. Zij legden ter plekke de boerderijen, landschappen en karakteristieke dorpsgezichten van Blaricum vast. Dankzij de hulp van Jos Roest, bestuurslid van de Stichting Promotie Blaricum, kon het jaartal waarin de tekening werd gemaakt worden achterhaald: 2003.

Over de schilder
Leo Burgs (1931–2020) was een Goese schilder, tekenaar, aquarellist, pastellist en pentekenaar die al op jonge leeftijd opviel door zijn talent. Zijn werk bevindt zich in particuliere collecties in onder meer Australië, Amerika en Zuid-Europa. Portretschilderen en -tekenen waren zijn grote passie. Ook werkte hij als tekenaar voor weekbladen.

Angerechtsweg 12
De krijttekening toont de boerderij van Gijs, zoon van Lammert Calis en Aaltje Koppen, aan de Angerechtsweg 12. Lammert was afkomstig van het Zevenend in Laren en kocht deze boerderij in 1915 voor 600 gulden. In dit huis groeide een gezin met zes kinderen op. Het eerste kind overleed op jonge leeftijd; daarna volgden Gijs, Lammert, Klaas, Jan en Truus. Later zette Gijs hier het boerenbedrijf voort. Na zijn overlijden in 1980 namen zijn vrouw Corrie en hun zoon Lambert het bedrijf over. In de loop der jaren raakte de boerderij echter steeds verder in verval. Uiteindelijk stond zij op instorten en werd ze in 2006 gesloopt.

Voor iedereen te zien
Om deze bijzondere prent aan een breder publiek te tonen, zal zij met toestemming van Roos Beukelman binnenkort te zien zijn in Dorpshuis Blaercom. Daarna krijgt de tekening een plaats in de collectie van de Historische Kring Blaricum.

The post Een product van Plein Air 2003 appeared first on Hei & wei.

En dat kan natuurlijk in de Blaricumse horeca. Ook bij de groenteboer en in de supermarkten liggen ze weer vers in het schap. Liever rechtstreeks van het land? Haal ze bij de Aspergeboerderij aan de Angerechtsweg. En niet te vergeten, het Aspergediner van zMaakt!, dit jaar extra feestelijk, want zij vieren hun vijftienjarig jubileum!

De Aspergeboerderij
Niels en Floor Arends-Vos zijn de nieuwe pachters van de Aspergeboerderij aan de Angerechtsweg 11. Zij willen de plek weer tot een levendige agrarische locatie maken. Vanaf 1 april openen ze de deuren van de winkel en vanaf 4 april zijn de asperges verkrijgbaar, van woensdag t/m zaterdag van 11.00 tot 18.00 uur. In een volgende editie stellen we het ondernemende echtpaar graag nader aan jullie voor.

The post Asperges, ze zijn er weer! appeared first on Hei & wei.

Denk nu niet dat ik hier een geordende redactievergadering in herinnering roep. Soms lijkt het wel een Poolse Landdag. Eerst gaan de chocolaadjes rond en waait de discussie alle kanten op, tot de eindredacteur uiteindelijk virtuele piketpaaltjes slaat. En zo hoort het ook: eerst de gezellige chaos van het weerzien en de nieuwtjes. Wie heeft zijn huis verkocht, hoe staat het met de asielzoekers en de verkeersoverlast, en is de griep op zijn retour of juist op haar top?

De grote vraag van de avond
Dit keer bleef de discussie ronddraaien om een heikel teksttechnisch thema waarvan ik de essentie had gemist: is het nu een geitenpaadje of een olifantenpaadje? Toen ik weer aansluiting had, was de kans verkeken dat ik het als literatuurwetenschapper in alle rust had kunnen uitleggen, vandaar dat ik nu vraag om een herkansing.

De olifant neemt de kortste weg
Het antwoord is eigenlijk vrij eenvoudig. Een olifantenpaadje ontstaat wanneer mensen besluiten dat de officiële route wel heel netjes is bedacht, maar ook iets te lang. Dus snijden ze een stukje af. En de volgende doet dat ook… En voor je het weet ligt er een nieuw pad dat nooit op de tekentafel heeft gelegen, maar blijkbaar wél precies is waar iedereen wil lopen. Er bestaat ook een figuurlijk olifantenpaadje. Dat is zo’n oplossing die mensen vanzelf bedenken omdat die simpelweg logischer is dan de route die ooit door een commissie, een planner of een bordje ‘verboden te betreden’ is bedacht.

De geit kiest het smalle pad
Daar tegenover staat het geitenpaadje. Dat was oorspronkelijk een smal bergpad waar geiten moeiteloos overheen hupsen en waar mensen zich meestal wat minder elegant voortbewegen. Figuurlijk is het een omweg of een sluiproute: een manier om regels net even te omzeilen of een lastig probleem langs een andere kant aan te pakken. Niet altijd officieel, maar vaak wel effectief.

Gewoon over de Noolseweg
Op weg naar huis koos ik veiligheidshalve maar gewoon de Noolseweg, in mijn beleving de kortste weg naar huis en haard, zonder het risico te lopen in het donker tegen geiten of olifanten op te botsen.

The post Over olifanten en geiten, een sprookje? appeared first on Hei & wei.

Jullie hebben het olifantenpaadje uit onze vorige editie massaal virtueel meegelopen. Ook dit nieuwe paadje kunt u bekijken via ons instagram account: Dorpsblad hei & wei / @heienwei
Deze keer starten we op de Venenweg en eindigen op de Kerklaan. Het startpunt bevindt zich naast Venenweg nr. 4 en leidt u langs het st. Vituskerkhof naar de St. Vituskerk. De route scheelt zo’n 120 meter met de geijkte paden.

Kent u ook een olifantenpaadje?
Laat het achter bij de redactie via redactie@heienwei.nl

The post Olifantenpaadjes in Blaricum, Venenweg – Kerklaan appeared first on Hei & wei.

Een groep werkende moeders raakte daar met elkaar in gesprek en merkte dat ze graag iets wilden betekenen voor de samenleving. Er sloten zich steeds meer vrouwen aan en uiteindelijk waren er genoeg leden om een eigen Rotaryclub te starten. De naam Centaurea verwijst naar de Latijnse naam van de korenbloem, de bloem op het wapen van Blaricum. De leden komen eens in de twee weken bij elkaar bij ‘t Werckpaert. Daar bespreken ze nieuwe plannen, bereiden ze evenementen voor of luisteren ze naar een spreker. Zo zijn er bijvoorbeeld de zogeheten beroepspraatjes. Leden vertellen over hun werk of de groep gaat ergens op bezoek. ‘We zijn bijvoorbeeld bij DHL geweest en bij een uitvaartcentrum,’ vertelt voorzitter Nicole Elferink. ‘Zelf heb ik als jurist een presentatie gegeven over particuliere ouderenzorg. Zo leer je steeds weer iets nieuws. Maar het belangrijkste doel is dat we ons inzetten voor goede doelen, en het liefst zo lokaal mogelijk.’

Bruis
Nicole werd lid in september 2022 en is dit jaar de voorzitter. ‘Ik kende de Rotary eigenlijk alleen van het grote midwintervuur,’ vertelt ze. ‘Maar toen ik lid werd, ontdekte ik hoe waardevol de club is. Naast het steunen van goede doelen vind ik het zo verrijkend dat ik vrouwen van verschillende leeftijden, uiteenlopend van 35-65 jaar, en uit totaal andere werkvelden heb leren kennen. Daar ontstaan soms echt onverwachte vriendschappen.’ Elk jaar kiest de nieuwe voorzitter een thema. ‘Ik heb gekozen voor het thema “Bruis”. Dat staat voor mij voor energie, initiatief en levendigheid. Dat laten we het hele jaar terugkomen, in onze activiteiten en de manier waarop we samenwerken.’

Activiteiten en goede doelen
De Rotaryclub organiseert regelmatig activiteiten om geld in te zamelen voor goede doelen en om de inwoners van het dorp met elkaar te verbinden. Denk aan de populaire Pubquiz in Het Vitus, het onlangs gehouden Après-Skifeest, Blaricum Bakt Beter en de Kerstviering in de Dorpskerk. Ook organiseren de leden jaarlijks de actie EndPlasticSoup waarbij zwerfafval in het dorp wordt opgeruimd. De afgelopen twee jaar werd er ingezameld voor Blaercom, voor vernieuwing van een deel van de inventaris en werd Anne-Bo, een stichting die hulp biedt aan meisjes voor wie studeren niet vanzelfsprekend is, gesponsord. Dit jaar gaat de opbrengst naar Wensambulance Noord-Holland, een organisatie die ernstig zieke mensen helpt om nog een (laatste) wens te vervullen.

Nieuwe bruisende vrouwen
‘We zijn al jaren met 25 dames. Nu willen we groeien naar 35 leden. Iedereen werkt en we hebben voor al onze doelen meer handjes nodig. Het wordt tijd om te groeien. “Bruisende” vrouwen die in Blaricum wonen of werken óf op een andere manier binding met Blaricum hebben zijn van harte welkom om hun interesse te tonen via onze website.’ rotary.nl/blaricumcentaurea

The post Bruisende vrouwen zetten zich in voor dorp en goede doelen appeared first on Hei & wei.

Nadat ze samen met haar man hun bedrijf verkocht, kwam er begin vorig jaar eindelijk ruimte om die wens uit te laten komen. In Maggie ontdekt yoga laat ze kinderen spelenderwijs kennismaken met beweging, ademhaling en rust. Zelf begon Peggy pas na haar veertigste met yoga, toen een blessure haar dwong te stoppen met hardlopen, en sindsdien is het niet meer uit haar leven weg te denken. Ze ziet hoeveel baat kinderen, ‘soms echt kleine stuiterballetjes’, erbij hebben, zeker in een tijd met volle agenda’s, prestatiedruk en schermpjes. ‘Het helpt kinderen op een speelse manier te ontspannen, te concentreren, hun zelfvertrouwen te versterken en beter om te gaan met emoties.’

Van boek naar praktijk
Voor Peggy bleef het niet bij schrijven. In haar boek ontmoet Maggie, vernoemd naar een van haar kleindochters, een yogi op de hei en ontdekt ze dat alles met elkaar verbonden is. ‘Inzichten waar óók ouders iets aan hebben.’ De volgende stap voor Peggy was ‘van boek naar mat’: Peggy geeft op woensdagmiddag yogalessen voor kinderen in de leeftijd van acht tot veertien jaar bij House of Retreat, Constructieweg 11 te Huizen, @yoga_for_kids_by_peggy. Het boek Maggie ontdekt yoga, voor kinderen vanaf tien jaar en met prachtige illustraties gemaakt door haar zus, ligt bij de Blariucmsche Boekhandel.

The post Van boek naar mat appeared first on Hei & wei.

door Marjolijn Schat
Na bijna een halve eeuw willen oud-leerlingen van de voormalige OLS in Blaricum-Dorp (nu OBB) elkaar weer ontmoeten. Drie oud-klasgenoten organiseren daarom op 30 mei een reünie in Het Vitus voor hun klas 6 uit 1977/1978.

We spreken de organisatoren op het huidige schoolplein van de OBB. Daar komen de herinneringen al snel boven; knikkeren, apenkooien, het skateboardgroepje met de veelal plastic skateboards en de rivaliteit met de Bernardusschool komt ter sprake. Maar ook de grotere avonturen uit die tijd passeren de revue: met de fiets naar Lelystad voor het schoolkamp, het wadlopen en het laatste schooljaar op de Bierweg vanwege de verbouwing van de school, de grote musical met de andere scholen op het Oranjeweitje. En natuurlijk de strenge winter, toen er op het schoolplein geschaatst kon worden. De herinneringen maken duidelijk dat het hoog tijd is om elkaar terug te zien. Ook de meester van dat jaar, meneer Dijks, hoopt er op 30 mei bij te zijn. Hij kijkt ernaar uit om zijn oud-leerlingen weer te ontmoeten.

Op zoek naar oud-klasgenoten
Herken je jezelf of iemand anders op de klassenfoto, of ken je iemand uit deze jaargang? Laat het weten en help mee om iedereen na al die jaren weer bij elkaar te brengen. Reacties via: haardstedelaan@hotmail.com

The post Terug naar de schoolbanken appeared first on Hei & wei.

Tijdens haar studie diergeneeskunde, richting landbouwhuisdieren, ontdekte Arabella een wereld waarin efficiënte productie zwaarder woog dan dierenwelzijn. ‘Ik stelde kritische vragen en liet mijn verontwaardiging zien,’ vertelt ze. ‘Maar het systeem in de bio-industrie werd als een gegeven beschouwd.’ Ze koos ervoor niet in de veehouderij te gaan werken en werd dierenarts voor gezelschapsdieren. Toch bleef het knagen dat ze weinig kon betekenen voor de miljoenen dieren in de intensieve veehouderij.

Keerpunt, oprichting Caring Vets
Een belangrijk keerpunt kwam in 2016. De Tweede Kamer nam een motie aan om kalveren langer bij hun moeder te laten. Die motie werd door de staatssecretaris van Landbouw naast zich neergelegd, mede op advies van de beroepsvereniging van dierenartsen. In een opiniestuk in NRC riep Arabella dierenartsen op om zich nadrukkelijk uit te spreken voor dierenwelzijn. De respons van collega’s en (gepensioneerde) veeartsen was groot en voor haar onverwacht en positief. Haar tweede opiniestuk in NRC, ondertekend door 70 gelijkgestemde dierenartsen, leidde uiteindelijk tot de oprichting van Caring Vets. Een vereniging van dierenartsen die zich uitspreken over alles wat het welzijn van dieren raakt: van misstanden in de veehouderij tot het fokken van kortsnuitige honden, de handel in exotische dieren en reptielenbeurzen.

Hoe krijg je andere mensen mee in jouw missie?
‘Ik vind het zó onvoorstelbaar dat we een systeem blijven steunen dat dieren, het milieu en het klimaat schade berokkent. Ik kan daar niet stil over blijven. Je moet een eerste stap durven zetten en de juiste mensen aanspreken.’ Deze ‘eenvoudige’ aanpak resulteerde in Caring Movement, waarbij verschillende beroepsgroepen zijn aangesloten die werken aan verandering. Want de problemen in de veehouderij raken niet alleen dierenartsen. Caring Farmers zetten zich in voor een dierwaardige en natuurinclusieve landbouw. Caring Docters vragen aandacht voor voeding, gezondheid en leefomgeving. En inmiddels hebben ook teachers, dietitians en chefs zich aangesloten, allemaal met hetzelfde doel: een duurzamer, dierwaardiger voedselsysteem. ‘Caring betekent niet alleen “zorgen voor”, maar ook dat het ons raakt. “We care”.’

Het gaat ook om ons eigen welzijn!
‘Als dierenartsen zien we dagelijks wat bepaalde menselijke keuzes met dieren doen. Dan kun je niet wegkijken.’ Volgens Arabella is verandering dringend nodig. De intensieve veehouderij veroorzaakt dierenleed, het hoge antibioticagebruik vergroot het risico op resistente bacteriën en zoönosen zoals vogelgriep en Q-koorts. ‘De manier waarop we nu voedsel produceren heeft enorme negatieve gevolgen, ook voor milieu en klimaat. Maar het kan anders. Door samen te werken en bewuste keuzes te maken, kunnen we bouwen aan een voedselsysteem dat goed is voor dieren, mensen én de planeet.’

Meer informatie: caringvets.nl en caringmovement.nl

The post Arabella Burgers, dierenarts met een missie appeared first on Hei & wei.

Hij was een techneut bij KPN, de redder van Rudolf, maar nu hij gepensioneerd is werkt hij als vrijwilliger bij het Repair Café in De Malbak. ‘We krijgen van alles hier,’ vertelt hij. ‘Koffiezetapparaten, stofzuigers, naaimachines maar ook andere dingen waar mensen aan gehecht zijn, zoals Rudolf of speelgoed en apparaten die mensen door en door kennen. Als jij een wekkerradio hebt die al jaren naast je bed staat en waarvan je precies weet hoe je hem gelijk moet zetten of moet laten snoozen, dan wil je geen nieuwe met allerlei rare snufjes, sensoren en misschien zelfs wel Wifi. Je wil je eigen wekker want daar ben je aan gewend. Wij proberen dat dan voor elkaar te krijgen.’

Repareren i.p.v. weggooien
Veel apparaten worden tegenwoordig zo gemaakt dat ze helemaal niet meer gerepareerd kunnen worden. Menselijke arbeid is duurder dan het product. Weggooien en een nieuwe kopen is goedkoper. Alles is van plastic en als je er al in slaagt om bijvoorbeeld een elektrische tandenborstel open te krijgen zie je dat alle draadjes zijn geklemd, niets is meer geschroefd. ‘Toch kunnen we veel doen,’ vertellen de heren van het Repair Café, ‘maar het kost tijd. Vanochtend waren we bijvoorbeeld twee uur bezig met het openmaken van een elektrisch tandenflosapparaatje. Maar dat doen we met liefde. Wij willen dat repareren weer een normale bezigheid wordt, dat we die kennis behouden en koesteren maar ook dat we verspilling en vervuiling tegengaan. Als wij een product een tweede leven kunnen geven, belandt het (nog) niet op de enorme afvalberg. Want we gooien met z’n allen zo veel weg.’

Samen sleutelen
In De Malbak werken ze met twaalf man/vrouw elke eerste zaterdag van de maand van 10.00 tot 13.00 uur. Ze zijn allemaal even vriendelijk en aardig en vinden het heel leuk als de eigenaren blijven kijken naar de reparatie. Die is gratis maar een vrijwillige bijdrage is welkom. Een robotstofzuiger is zojuist, enthousiast zoemend en zuigend, onder tafel verdwenen. Vier heren op leeftijd kijken hem na met een blik in de ogen alsof ze zojuist hun zoon voor het eerst op zijn fietsje naar school zien rijden. ‘Hij doet ’t weer’ klinkt het enthousiast. Een oud vliegtuigbouwer en oud matrijzenmaker geven elkaar nog net geen high five maar het plezier om hun succes straalt ervan af.

Rudolf, de robotstofzuiger en de tandenflosser: 3 van de bijna 70.000 gerepareerde objecten van deze maand (geteld tot 11 maart) wereldwijd. repaircafe.org

The post Rudolf is weer klaar voor de Kerst appeared first on Hei & wei.