Nanna groeide op aan de Schapendrift met broer Bob en pa en ma Faber. ‘Ik mocht altijd alles,’ begint ze. ‘En ik kreeg veel. Bob moest hard werken voor zijn brommertje, ik kreeg er gewoon een.’ Maar hard werken zat er overigens ook bij Nanna al snel in. Op haar vijftiende begon ze bij het ‘Sparretje’ aan de Dorpsstraat, waar nu Patisserie Rémy zit. ‘Je moest met een soort roltrap naar beneden om de winkel in te komen. Wij gingen altijd zittend op de leuning naar beneden en dan lieten we ons vallen in de groentebakken,’ lacht ze.

Blaricumse rock-‘n-roll
Ze kijkt met veel plezier terug op haar jonge jaren in het dorp. Met haar karakteristieke dosis Blaricumse rock-’n-roll beleefde ze vele avonturen waar ze nog altijd met een glimlach aan terugdenkt. Na verschillende werkgerelateerde uitstapjes naar onder andere Hilversum en Amsterdam komt ze in 2015 terecht bij haar huidige werkgever, de al eerdergenoemde groenteboer. ‘Ik heb het daar zo naar mijn zin. Ik maak met alle klanten een praatje en kan met iedereen prima overweg. Het is echt ontzettend leuk daar.’

Gooische stoomtram
Buiten de winkel zullen mensen haar ook kennen van de Blaricumse kermis. Afgelopen zomer reed ze nog als bakker mee in de Gooische stoomtram, in de vorm van dertien solexen. De promotiecampagne van Nanna en haar team was dusdanig goed gedaan, dat mensen van heinde en verre dachten dat de échte stoomtram weer door het dorp reed. Het was dé blikvanger van de afgelopen kermis. Het leverde het team -naast een flink portie rumoer- ook de tweede plaats bij de originaliteitswedstrijd op tijdens de Vossenjacht. ‘Wij hebben de prijs wel eens drie keer achter elkaar gewonnen en dan mag je de beker houden. Maar nu hebben we al twee keer op rij niet gewonnen, dus we gaan er volgend jaar echt weer voor!’

The best of both worlds
Na jaren op verschillend plekken in Blaricum-Dorp gewoond te hebben, woont Nanna nu met haar geliefde Nanette in de Bijvanck. Daar hebben ze the best of both worlds. ‘We hebben het hier ontzettend gezellig met alle buren en we zijn met zes minuten in het oude dorp.’ Kortom, Blaricum is haar thuis.

The post Maak kennis met Nanna Faber appeared first on Hei & wei.

In haar jonge jaren had Daphne een vriend die met een discotheek door het land toerde. Leergierig als ze was, dook ze in de wereld van printplaten en mengpanelen. De combinatie van muziek en techniek vond ze fascinerend. Muziek is de rode draad in haar leven: ze ontmoette haar man via de muziek en hun dochter kreeg de toepasselijke naam Melody.

Tussen de benzine en de beat
Daphnes eerste echte baan was bij een autobedrijf, waar ze zowel aan de pomp werkte als de administratie deed. Daarna belandde ze bij een muziekbedrijf in Oud-Loosdrecht, waar ze op haar brommer naartoe reed. In 1990 begon ze bij de bekende Bolland Studio’s, als studiomanager en persoonlijke assistent van de gebroeders Bolland. Ze hield zich bezig met van alles: studiowerk, inkoop, het uitschrijven van teksten, uitwerken van creatieve ideeën, het begeleiden van artiesten bij fotoshoots en optredens. En soms stond ze ook gewoon achter het mengpaneel. Daphne: ‘Zaalbeheerders keken wel eens verbaasd als ze zagen dat ík de technicus was.’

Een nieuwe stap op 1 april
Na de muziekwereld ging Daphne werken bij de ANKO, de brancheorganisatie voor kappers. Daar gaf ze als helpdeskmedewerker eerstelijnsadvies over juridische- en ondernemerszaken. Vervolgens keerde ze terug naar haar oude jongerenbaan: de kletskassa bij Albert Heijn. Het plan was om na te denken over haar pensioen, maar het liep anders. Klanten moedigden haar aan om te solliciteren als hoofdbeheerder van dorpshuis Blaercom. ‘Ik kende het dorpshuis goed door mijn vrijwilligerswerk en stilzitten is niks voor mij, dat vond ook mijn thuisfront, en sinds 2023 werk ik daar met veel plezier.’ Opvallend detail: al haar banen begon ze op 1 april.

Altijd in de weer
Vrijwilligerswerk is voor Daphne vanzelfsprekend. Ze is actief bij onder andere de Oranjevereniging en het Activiteitenfonds. ‘Als er in het dorp ergens hulp nodig is, weten ze me te vinden.’ Ook politiek gezien laat ze zich horen. ‘Mijn vader was politiek betrokken en gaf aan mij door dat je in actie moet komen voor wie dat nodig heeft.’ Naast werk bij
Blaercom, waar u altijd welkom bent, en vrijwilligerswerk heeft Daphne als hobby’s: schilderen, sieraden maken, lezen, musea bezoeken en natuurlijk… muziek, ze bespeelt zelf geen instrument.
Daphne Rokebrand: een veelzijdige, betrokken vrouw die haar dorp met haar mensen nooit uit het oog verliest.

The post Even voorstellen… Daphne Rokebrand appeared first on Hei & wei.

Moeder stimuleerde haar dochter door haar veelvuldig mee te nemen naar het theater en haar op vierjarige leeftijd in te lijven bij de balletschool. Vaderlief gaf echter aan dat hij het fijner zou vinden als zij in zijn voetsporen zou treden -hij was één van Nederlands eerste immunologen- maar sprak als liefhebbende vader de gevleugelde woorden: ‘Doe wat je wilt, als je het maar goed doet!’

Hond Lotje
Geboren en getogen in Brabant deed zij auditie bij de toneelschool in Maastricht, en studeerde hier in 1979 af. Saillant detail is dat zij bij de selectie in contact kwam met medeleerling Porgy Franssen, met wie zij sinds die tijd niet alleen een onverwoestbare vriendschap deelt, maar ook met regelmaat de bühne. Hun meest recente samenwerking was de theatervoorstelling DOEK! (een theater-klassieker van Maria Goos). Hilarisch was dat haar adorabele hondje Lotje het binnenkomende publiek verwelkomend bekeek vanaf het toneel; een ‘act’ die bij toeval ontstond, maar werd opgenomen in het programma.

Dossier Verhulst
Doorbreken bij het grote publiek gebeurde destijds met het televisie-feuilleton Dossier Verhulst, voor het eerst uitgezonden in 1986, waarin zij de rol vervulde van Lucy Verhulst-van Delden. Haar rol als overspelige Lucy vertolkte zij zó overtuigend, dat zij op straat werd aangesproken door wildvreemden die haar ‘vieze h**r!’ toe sisten. Medespelers van deze populaire serie waren coryfeeën als Petra Laseur, Jules Hamel en Derek de Lint.

Het achtste leven
Op de vraag wat haar echt raakt, komt Liz meteen met Het achtste leven, gebaseerd op het dikke boek van Nino Haratischwili, een Georgisch-Duitse schrijfster en regisseuse. Een stuk met ook zangpartijen, dat haar nog steeds -plezierig!- kippenvel bezorgt. De voorstelling van vorig jaar, uitgevoerd door Theater Oostpool, besloeg vijf volle uren, waarbij het publiek werd meegezogen in het verhaal en genoot van iedere seconde.

Blaricum
Sinds 2000 woont Liz binnen de grenzen van Blaricum-Dorp en is uiteraard net zoals wij allemaal enorm gecharmeerd van onze gemeente. Toch moet haar iets van het hart. Blaricum staat te boek als een biotoop, maar de hele nacht door branden er zoveel lichten in diverse tuinen -wellicht dat de begrijpelijke angst voor inbrekers hier een rol bij speelt- maar zo buitensporig lang de verlichting aan laten, lijkt toch ietwat overbodig. Meerdere nachtdieren zoals uilen, vleermuizen, dassen, steenmarters ondervinden ernstige overlast van dat felle licht. Ook de tot diep in de grond stekende hekwerken leiden tot grote problemen qua doorgang voor vele beestjes. Misschien willen mensen, als zij zich dit realiseren, wat meer rekening houden met de natuur om ons heen, waarvoor bij voorbaat dank!

De rol van oma
Van alle karakters die zij de afgelopen 45 jaar heeft ingevuld, geeft Liz inmiddels gestalte aan de glansrol van haar leven, die van oma. Haar zoon Esra Krabbé raakte als jongetje van tien gebiologeerd door Japan en reisde op zestienjarige leeftijd daadwerkelijk naar het land van de Rijzende Zon af om zich daar te vestigen. Hij en zijn Taiwanese echtgenote zijn de trotse ouders van een achtjarige tweeling en weten met enige regelmaat de weg te vinden naar Blaricum om daar qualitytime door te brengen met grootmoeder en haar echtgenoot, Nicolaas Oldenburg.

The post In de schijnwerpers: Liz Snoijink appeared first on Hei & wei.