In tien minuten nemen we jullie in deze podcast mee naar het woonwagenkamp van Blaricum. Maak kennis met de familie Visser: Berend, een razendsnelle rechtsbuiten, en broer Bats, handelaar in lompen en vodden. En hoor het verhaal van Rooie Piet – ‘Wijf, zet een bak pleur!’ – en zijn noodlottige einde in Hilversum.

The post Familie Visser appeared first on Hei & wei.

The post Paarden in de hoofdrol appeared first on Hei & wei.

Het dorpsblad hei & wei wordt iedere maand samengesteld door een enthousiaste redactie. Tijdens onze redactievergadering bedenken we samen de onderwerpen voor de volgende editie. Iedereen brengt zijn of haar eigen interesses, talenten en ideeën mee. Onze redactieleden komen bovendien uit verschillende dorpsdelen, waardoor we samen een mooie afspiegeling van ons dorp vormen. Juist die verscheidenheid maakt ons blad zo leuk.

Heb je in het verleden al eens gereageerd op een oproep? Misschien kwam het toen niet uit of waren er op dat moment geen mogelijkheden. Aarzel dan niet om opnieuw contact met ons op te nemen. Nieuwe én eerdere belangstellenden zijn van harte welkom!

We vragen een bijdrage van ongeveer één artikel per maand. Lijkt het je leuk om mee te doen of wil je eerst vrijblijvend meer weten? Neem dan contact op met Marjolijn Schat via een e-mail naar redactie@heienwei.nl

The post Jouw verhaal hoort thuis in hei & wei! appeared first on Hei & wei.

Iedere eerste donderdag van de maand zetten enthousiaste en betrokken vrijwilligers de koffie klaar voor buurtgenoten uit Blaricum. Iedereen is welkom om aan te schuiven, elkaar te ontmoeten en gezellig bij te praten. Voor €3,50 kun je onbeperkt thee en koffie met iets lekkers krijgen. En iedere oneven maand wordt er tegen een klein bedrag ook een lunch aangeboden.

Koffie én verbinding schenken
Met ‘Koffie bij/met de buren’ zorgt het achtkoppige team op een eenvoudige en warme manier voor verbinding in de buurt. Juist dat laagdrempelige karakter maakt het initiatief zo waardevol: even de deur uit, nieuwe mensen leren kennen en samen genieten van een kop koffie of thee. De gemeente zette op de vrijwilligersavond afgelopen juni SDS ’99 daarom terecht in de spotlights met het ‘Zonnetje van waardering’: dit initiatief laat zien dat iets kleins een groot verschil kan maken. sds99.nl

Zin in koffie en gezelligheid? Schuif aan op 1 oktober, 5 november of 3 december!

The post Koffie bij én met de buren appeared first on Hei & wei.

Haar plek in Blaricum straalt dit ook uit. Ingrid heeft drie honden, drie katten en achter in de tuin scharrelen kippen. En op de buitentafel staat een kaardmolen voor het bewerken van wol. Ingrid: ‘Ik ben een echt natuurmens. Als kind ging ik al met mijn opa van moederskant op stap, kijken naar de bloemetjes en de bijtjes. Net als mijn opa, die hovenier en imker was, werd ik ook imker. Helaas ben ik gestopt omdat ik zeer gevoelig voor bijensteken ben.’

Spinnen, vilten, breien, houthakken
Niet alleen buiten is natuur, ook binnen. De gevilte schapenvachten in het huis van Ingrid zijn ook homemade. Als in het dorp de schapen geknipt worden, gaat Ingrid wol halen. Zij gebruikt haar kaardmolen, spint de wol, vilt de vacht en breit er – twee links twee rechts – plaids van. ‘Zowel het voorbereiden van de wol als het breien is een meditatieve bezigheid, zeer ontspannend.’ In een boompje in haar tuin hangt een mengsel van schapen- en alpacawol te drogen.

Werken met hout
Zoals de natuur haar met de paplepel is ingegoten, is ook het werken met hout haar niet vreemd. ‘Mijn opa van vaderskant was timmerman; hij heeft onder meer het koor in de Vituskerk getimmerd. Mijn vader was timmerman én meubelmaker.’ En het bloed kruipt waar het niet gaan kan: ook Ingrid heeft zich bekwaamd in de meubelmakerij. In haar huis vind je vele meubelstukken van haar hand, en als het moet hakt ze zelf haar eigen hout.

Creatief talent
Al op de kleuterschool bij de nonnen viel het op dat Ingrid een bijzonder creatief talent bezat. ‘Ik teken, knutsel en knip mijn hele leven. En sinds mijn pensionering in 2024 heb ik meer tijd gevonden om te schilderen. Portretten van mensen en dieren zijn mijn favoriet, ook maak ik wel eens werk in opdracht. Mijn doeken zet ik op in geel, de contouren geef ik in rood aan, waarna ik het met veel kleurgebruik afmaak. Ik merk dat mensen vrolijk worden van mijn werk. En het geeft mij enorme voldoening om iets te maken uit niets, iets dat er zonder mij niet geweest zou zijn.’

Blaricumse natuur
Naast deze creatieve uitingen zou je denken dat Ingrid hier haar brood mee verdiend heeft, echter, Ingrid heeft tot haar pensionering altijd met plezier gewerkt onder andere als specieel medisch analist o.a. bij het AvL en UMC Utrecht waar zij zich bezighield met de nieuwste ontwikkelingen op het gebied van diagnostiek voor leukemiepatiënten. Nu ze meer tijd heeft, zet Ingrid zich als vrijwilliger in bij de Gooische Heemtuin en het insectenvoedselbos. Zo hoopt ze haar steentje bij te dragen aan de Blaricumse natuur, een omgeving die haar na aan het hart ligt.

The post Maak kennis met Ingrid Wiegers tijdens de Atelierroute appeared first on Hei & wei.

Begin bij de overzichtsexpositie in het gemeentehuis, Kerk-laan 16, waar van iedere deelnemende kunstenaar één werk te zien is. Zo kiest u eenvoudig welke ateliers u wilt bezoeken. Een gratis routebrochure is verkrijgbaar en de ateliers zijn herkenbaar aan de Atelierroutevlaggen.
kunstuitblaricum.nl.

Jong talent in de spotlight
Ook jong Blaricums talent krijgt volop aandacht. Vorig jaar ging het project Blaricumse jongeren maken kunst van start. Dit jaar exposeren de deelnemende scholieren hun werk in het atelier van Bob ten Hoope, ingang Schapendrift 66. Daarnaast is tijdens de overzichtsexpositie het werk te bewonderen van de winnaars van de fotowedstrijd voor de achtstegroepers van de Blaricumse basisscholen Jongeren achter de Lens.

The post Atelierroute Blaricum appeared first on Hei & wei.

door Petra Mommersteeg
Al honderden jaren koestert de Dorpskerk zich in de liefdevolle zorg van een koster. Het is de dominee die de dienst voorbereidt en preekt, maar het is de koster die zorgt dat het licht aan is, de verwarming brandt en de klok wordt geluid. Zonder dominee geen eredienst, maar zonder koster is alles in en om het gebouw een uitdaging.

Al anderhalf jaar werken er twee kosters in de Dorpskerk: Monique van Dijk en Gerbrand Miltenburg. Ze zijn verantwoordelijk voor de dagelijkse zorg voor het kerkgebouw en alles wat er nodig is voor de zondagsdiensten, zoals een glaasje water op de kansel voor de predikant en voor de kerkgangers na afloop een kopje koffie of thee. Daarnaast verlenen ze hand- en spandiensten voor de meer wereldse activiteiten in de kerk. Zij komt uit Ankeveen en hij uit Vleuten. Beiden hebben een katholieke achtergrond maar dat staat hun werk voor de Dorpskerk natuurlijk totaal niet in de weg.

Veel meer dan de zondagse eredienst
Je zou denken dat koster een uitgestorven beroep is; het is immers een feit dat steeds minder mensen naar de kerk gaan. Maar Monique en Gerbrand hebben het drukker dan ooit. Onze dorpskerk zit misschien niet altijd vol bij de protestantse erediensten, maar sinds een aantal jaren wordt de kerk ook verhuurd voor andere activiteiten als concerten en lezingen. Het gebouw is inmiddels ook een officiële trouwlocatie voor een burgerlijk huwelijk en schittert als vanouds bij het vieren en herdenken van belangrijke momenten in het leven. Trouwen en rouwen, soms met en soms zonder christelijke rituelen, maar veel werk voor Gerbrand en Monique. Zo fungeren ze als toneelmeesters, publiciteitsmedewerkers, verhuurders, fotografen of geluidsmedewerkers. Wist u dat elke kerkdienst live wordt gestreamd voor de thuisblijvers? Ze werken zeker niet alleen op zon- en feestdagen en moeten kunnen omgaan met dominees en dirigenten, maar ook met rouwende nabestaanden, uitvaartbegeleiders, schoonmakers, weddingplanners, zenuwachtige bruidsparen en ontevreden baby’s. En altijd weer moeten de kerkdeuren open en dicht en moet iemand het licht uitdoen. Monique en Gerbrand doen dat met plezier; ze adviseren, helpen, zetten koffie en drogen een traan. Altijd kijkend naar wat er wél kan. Zoals champagne en bruidstaart in de Voorhof of schaapjes en een ezel die tijdens de kinderkerstviering in de tuin van de kerk grazen.

Een kerk die mensen omarmt
Gerbrand, die uit een kostersfamilie komt, voelt zich bevoorrecht dat hij dit werk mag doen. ‘Het gaat om momenten in het leven waar je graag een bijdrage aan wilt leveren. Als wij het goed hebben, dan willen wij dat andere mensen het ook goed hebben,’ is al tijden het motto van zijn familie. Monique vult aan: ‘Veel mensen vertellen ons dat zij zich omarmd voelen door deze kerk. Zo voel ik dat ook. Het is de kracht van dit gebouw. Onze taak is het om dat gevoel te koesteren en door te geven.’ Beide kosters verheugen zich al op december, te beginnen met het Kerstconsnert op 11 en 12 december. Gegarandeerd een volle kerk. Heerlijk!

The post De kosters van de Dorpskerk appeared first on Hei & wei.

Al ruim twintig jaar is Huug, net 80 jaar geworden, het vertrouwde gezicht achter de wedstrijdleiding bij de bridgeclubs De Bridge Gooiers en ‘t Laer.

Zelf de kaarten leren leggen
Daarnaast zet hij zich met veel enthousiasme in voor ledenwerving, de begeleiding van beginnende bridgers en de opleiding van nieuwe wedstrijdleiders. En leuk om te weten: Huug heeft zichzelf het bridgen aangeleerd.

Een Kei van een vrijwilliger
Met zijn vriendelijke, betrokken en onvermoeibare inzet heeft Huug een belangrijke bijdrage geleverd aan de groei en het plezier binnen de bridgegemeenschap. De Kei, uitgereikt door onze burgemeester, is dan ook een welverdiende waardering voor zijn jarenlange toewijding. Het enthousiaste applaus vanuit de volle bridgezaal in Blaercom onderstreepte dat nog eens: deze onderscheiding is Huug van harte gegund.

The post Een Kei voor een Kei appeared first on Hei & wei.

Blok 1
Het tweede stuk ligt aan de rand van de Meentzoom en heet Blok 1, begrensd door de Slotweg, de Gooiergracht, de Goyerweg en de Burgemeester Le Coultredreef. Bij de start van de vernieuwing van de Burgemeester Le Coultredreef werden alle afrasteringen weggehaald. Dit was nodig om de verbreding van de weg mogelijk te maken. Heel even deed Blok 1 daardoor weer denken aan de tijd vóór 1912, toen de Oostermeent nog één groot, open weidegebied was. Rudie Zwanikken maakte mij daarop attent en Peter van Rietschoten legde het bijzondere beeld met zijn drone vast. Op de andere foto is te zien dat de werkzaamheden bijna zijn afgerond en dat Blok 1 klaarligt om opnieuw te worden ingezaaid. De Agrarische Stichting Blaricum (ASB) heeft er bovendien voor gezorgd dat de toegangshekken zijn voorzien van haar logo, met daarin natuurlijk de korenbloem.

Blok 1 zonder afrasteringen.

Klaar om opniew ingezaaid te worden.

The post De Oostermeent van toen, even terug appeared first on Hei & wei.

Fiona groeide op in Schotland en woonde als kind met haar ouders ook in verschillende ontwikkelingslanden. Haar moeder werd daar noodgedwongen een zeer creatieve thuiskok: met weinig ingrediënten en vooral met wat voorhanden was, wist ze steeds weer een feestmaal op tafel te zetten. Ook van vaderskant zat de liefde voor alles wat groeit en bloeit in de familie. Haar vader was plantenverzamelaar en haar opa en oma hadden kassen, een moestuin en een winkel. Dat Fiona zich thuis voelt tussen potten, pannen, fruit en kruiden is dus niet zo vreemd. Voor de liefde kwam ze naar Nederland. Samen met haar man kreeg ze drie kinderen en in 2011 kwam het gezin in Blaricum terecht. Fiona voelde zich er al snel thuis en werd onder meer lid van Rotaryclub Blaricum-Centaurea.

Een uitdaging met een zilveren randje
Afgelopen oudejaarsavond daagde Fiona haar vrienden uit om een bijzonder voornemen te bedenken. Zelf koos ze voor de World Marmalade Championships. Na vele uren koken, proeven en bijstellen was het zover. Een pot van haar zelfgemaakte marmelade werd zorgvuldig verpakt en naar Engeland gestuurd. Nu was het afwachten: zou hij zonder problemen door de douane komen en op tijd arriveren voor de jurering? Nieuwsgierig naar het festival – en natuurlijk ook benieuwd hoe haar marmelade het zou doen tussen maar liefst 3.400 inzendingen – reisde Fiona in april naar Engeland. De reis bleek meer dan de moeite waard: ze won zilver in de categorie traditioneel.

Veel meer dan broodbeleg
Maar marmelade, is dat niet vooral bitter? ‘Houd je van Aperol Spritz? Dan lust je waarschijnlijk ook marmelade. Wist je dat in Schotland bijna iedere familie een eigen recept heeft? En dat bij het maken verrassend veel natuur- en scheikunde komt kijken? Temperatuur, suiker, zuren en verhoudingen bepalen het resultaat.’ De citroenen op het fornuis zijn bestemd voor de glutenvrije en vegan taarten die Fiona samen met haar marmelades verkoopt op streekmarkten. Vooral het contact en de gesprekken daar vindt ze bijzonder. ‘Marmelade kan op brood, maar ook tussen de lagen van een taart, door de thee, als glazuur over ham of als smaakmaker in Aziatische gerechten.’ Maar voor Fiona gaat het uiteindelijk om meer dan een pot marmelade. Het is experimenteren, werken met ingrediënten en iets doorgeven wat ooit bij haar oma begon. Met iets eenvoudigs iets bijzonders maken – precies zoals haar moeder vroeger ook al deed.

Proeven? Kijk op bittersweetlass.com – marmelade is bitter en zoet – of koop een pot bij Magasine in Laren. Op de website vind je bovendien recepten en leuke weetjes.

The post Fiona Merckx: van oma’s recept tot zilver in Engeland appeared first on Hei & wei.