door Marjan Leunissen
Op de In Memoriam Avond op 31 oktober op begraafplaats De Woensberg heb ik samen met vijf andere dichters uit de regio als Witte Dichter voorgedragen.

Tussen de sfeervol uitgelichte graven konden nabestaanden even bij ons schuilen, luisterend naar gedichten over afscheid, rouw en achterblijven. Speciaal voor deze avond is er een boekje gemaakt – mede door een bijdrage van het Activiteitenfonds Blaricum – waarin een bloemlezing van de voorgedragen gedichten is opgenomen. Bezoekers konden het meenemen, als een tastbare herinnering aan woorden die troost wilden bieden.

Verhuisbericht

Bij deze deel ik plechtig mede
dat ik ben verhuisd. Ik woon
niet langer in het heden, ik ga
door als naam uit het verleden.

Maar waar ik ook naartoe zal gaan
verdwenen ben ik niet. Je vindt me
overal in terug. Schuilend in de schaduw
van de sporen die ik achterliet.

Ik ga op een verre reis, maar zo dichtbij
ben ik nog nooit geweest. Je ruikt me,
hoort en ziet me keer op keer. Verschijn ik
als een vogel, dan mis ik je het meest.