door Marjolijn Schat
Jan Aberson uit Blaricum-Dorp deed vorig jaar mee en fotografeerde zijn opa. Met zijn foto Langs de Lijn won hij de derde prijs. Bij de foto vertelde hij: ‘Dit is mijn opa, hij staat door weer en wind langs de lijn. Hij is mijn grootste fan en hij is trots op mij. Maar ik ben nog trotser op zo’n opa.’

Via de jury kreeg ik Jans naam door als deelnemer die ik mocht interviewen. Daar was ik blij mee, want ik had destijds mijn stem uitgebracht voor zijn foto bij de publieksprijs. Niet alleen vanwege de technische kwaliteit, maar vooral door de emotie die de foto opriep. Het beeld raakte me persoonlijk: mijn eigen vader overleed voordat mijn kinderen begonnen met hun sportavonturen. Ik weet zeker dat híj daar elk weekend langs de lijn had gestaan. Precies dát is de kracht van fotografie – een beeld kan gevoelens losmaken en verhalen vertellen zonder woorden. Een groot compliment dus voor Jan.

‘Ondernemer worden lijkt me wel wat’
Jan woont met zijn ouders en zijn twee jongere broertjes Hein en Ted in Blaricum-Dorp. Inmiddels zit hij op het Goois Lyceum in gymnasium 1 en heeft hij net een succesvolle toetsweek achter de rug. Over zijn toekomst weet hij één ding zeker: studeren gaat hij sowieso. Wat precies, dat weet hij nog niet. ‘Maar ondernemer worden lijkt me wel wat, net als mijn vader,’ zegt hij.

Langs de Lijn in Knokke
Meedoen aan de fotowedstrijd vond Jan fantastisch. Winnen had hij natuurlijk graag gewild, hij is behoorlijk competitief ingesteld. Dat blijkt ook uit zijn vele sportieve hobby’s: padel, golf en voetbal. Jan voetbalt bij BVV’31. De winnende foto van zijn opa langs de lijn is echter gemaakt in Knokke, waar het gezin in de herfstvakantie was. Ze besloten daar spontaan naar de lokale voetbalclub te gaan. ‘Het was best lastig met het licht aan de kust en die blauwe gloed,’ vertelt Jan. ‘En eigenlijk hadden we maar één dag echt goed weer.’ Een lucky shot dus, en één met gevoel. De tips uit de gastlessen kwamen goed van pas. Hoewel Jan nu niet ineens dagelijks met een camera rondloopt, merkt hij dat hij wel anders naar foto’s kijkt. ‘Ik let nu veel meer op het licht en de compositie.’

Opa en kleinzoon
Ook opa Oscar Monincx schuift aan bij het gesprek. Hij vond het geweldig om samen met zijn oudste kleinzoon aan de wedstrijd mee te doen. Als trotse opa van vier kleinzonen en een kleindochter staat hij afwisselend langs de voetbal- en hockeyvelden om iedereen aan te moedigen. ‘Dat ik nu zélf eens onderwerp van een foto was, samen met Jan, maakt het extra bijzonder,’ zegt hij. Jan knikt: ‘Opa is geweldig. We doen veel dingen samen.’ Zo zijn de bezoeken aan Ajax en het Nederlands elftal vaste prik. Het verhaal van Jan laat precies zien waar deze fotowedstrijd om draait: samen iets creëren, anders leren kijken én een blijvende herinnering maken. En dat maakt meedoen al een prijs op zich.