Sinterklaas komt om 17.15 uur naar de sprookjesachtig verlichte tuin van de Sint Vituskerk. Kom op tijd!
Tot 19.00 uur kan Sint daar begroet worden en het wordt genieten van de leuke Muzikale Pepernoten Show. Er zijn kraampjes waar glühwein, chocolademelk, crêpes en broodjes worst gekocht kunnen worden. Uiteraard is ook de Glutenvrije Piet aanwezig. En komen jullie zoveel mogelijk op de fiets of lopend?

The post Kom Sinterklaas begroeten appeared first on Hei & wei.

Piet’s dochter Mieke runde de boekhandel. Later werd Sandra van Holst bedrijfsleider. Begin dit jaar stopte zij na 26 jaar. Wanneer er geen actie ondernomen wordt, houdt de boekhandel op te bestaan. Daarom is de ‘Stichting Dorpse Belangen Blaricum’ opgericht, die als bv ‘De Blaricumse Boekhandel’ gaat optreden. Om zo een doorstart van de boekhandel mogelijk te maken. De bv is op zoek naar investeerders die met een of meerdere leningdelen van 5000 euro willen meedoen, het betreft een verhandelbare lening met 4% rendement.

Bij interesse in de investeringsmogelijkheden, stuur dan een mailtje naar deblaricumseboekhandel@gmail.com en dan krijgt u een uitnodiging voor de kickoff-bijeenkomst op 14 november. Wij houden u op de hoogte.

The post Onze boekhandel appeared first on Hei & wei.

Deze droomcombinatie zal onder meer werken van Bach, Beethoven, Schubert, Piazolla en Morricone spelen. Het concert is georganiseerd door het Blaricumse Ladies In Art en de baten van het concert komen ten goede aan het Prinses Máxima Centrum voor kinderoncologie. Kaartjes via ladiesinart.com

The post Concert in kerstsfeer appeared first on Hei & wei.

De naam hei & wei is destijds bij gebrek aan een beter alternatief afgeleid van de voorloper van ons dorpsblad Tussen HEI en WEI. Dit blad was overigens niet gratis, voor tien gulden per jaar lag het maandelijks in de bus. De redactie was in handen van vrijwilligers. Maar de beide kerken uit het dorp waren, naast de gemeente en de adverteerders, op financieel gebied zeer belangrijk en hadden allen derhalve een flinke redactionele bijdrage in het blad. De naam kreeg, vanwege de flinke kerkelijke vinger in de pap, dan ook een godsdienstige inslag: Tussen HEI en WEI was de verwijzing naar de godsdienstige ‘hij’ en ‘wij’ van het aardse. Later is ‘Tussen’ weggelaten en verwijst de naam alleen nog naar onze prachtige landschappelijke omgeving; heide en weide. En het werd hei & wei: zonder hoofdletters, zonder ‘de’ ervoor en met het &-teken.

The post De naam hei & wei appeared first on Hei & wei.

door Gerda Jellema
Haar ondernemersreis begon toen ze 23 jaar was met een duidelijke visie en ze trotseerde afwijzingen van banken, gemeente en makelaars om haar droom na te jagen.Wat haar verhaal zo inspirerend maakt, is haar vastberadenheid en doorzettingsvermogen. Even voorstellen… Ananda Hagens.

Ananda groeide op in Soesterberg als kind van gescheiden ouders, haar moeder zat in de bijstand en Ananda kon niet altijd meedoen met de andere kinderen op school. Al jong zag ze in dat ze later niet afhankelijk van een man wilde worden, dat je kansen moet creëren en aanpakken, dat je beperkingen, zoals bij Ananda ADHD en autisme, kan omzetten in kracht en dat je het leven moet omarmen. Haar jeugd moest zo zijn om te komen tot wie ze nu geworden is.

En het kwam goed
Ananda vertelt haar verhaal met verve: ‘Ik studeerde pedagogiek in Amsterdam en werkte als nanny in Amsterdam-Zuid. Voor mijn afstuderen deed ik onderzoek naar kinderopvang. Ik zag dat er behoefte was aan kwalitatieve en kleinschalige opvang, een gat in de markt. Ik maakte een goed doortimmerd businessplan. Maar ik was jong, een meisje en het was crisis. Omdat ik niet verder kwam, startte ik een oppasservice. Ik verdiende amper iets. Maar ik wist: dit komt goed.’ En het kwam goed. Met het aannemen van de juiste mensen en het aanwenden van de juiste kwaliteit en aandacht kon zij haar eerste kinderdagverblijf openen, een hoogkwalitatieve opvang, met uiteindelijk negentien vestigingen. Wat begon als een soort missie groeide uit naar een miljoenenbedrijf. In 2021 vond Ananda dat het tijd werd voor een pas op de plaats om tijd aan zichzelf te gunnen en tijd om te moederen. Ananda verkocht haar opgebouwde onderneming, scheidde en ging in Blaricum wonen. Naar een mooie rustige plek, waar zij en de kinderen senang en met veel plezier wonen.

Store of Daydreams
Ananda blijft Ananda en toen het op haar pad kwam om de winkel Store of Daydreams in Laren over te nemen, zag ze een nieuw avontuur. Afgelopen september werd dan ook het vernieuwde kinderwarenhuis Store of Daydreams in het hart van Laren geopend. ‘Ik zag mogelijkheden en ook wat de tekortkomingen waren van het bestaande concept. We hebben nu iets neergezet waar alle zintuigen optimaal worden geprikkeld. In totaal ruim zeventig merken in het hoog segment speelgoed, kleding en lifestyle. Aan iedere bezoeker is gedacht, het is een plek geworden waar iedereen welkom is.’

Curious Kids Foudation
Ananda is niet alleen een succesvolle ondernemer, maar ook een mensenmens. Zo zit zij bij de Ladies Circle Gooi, een serviceclub voor ambitieuze vrouwen uit onder andere Blaricum, waar zij veel acties doen voor goede doelen. In de toekomst wil ze de Curious Kids Foundation oprichten om kinderen te ondersteunen die het moeilijk hebben en onder de armoedegrens leven. ‘Mijn allergrootste droom gaat in 2024 uitkomen, de Curious Kids Foundation gaat van start. We gaan de kinderarmoede in Nederland aanpakken, met geschikte en betrokken mensen, echt in actie komen. Samen komen we er. The future belongs to those who believe in the beauty of their dreams.’
storeofdaydreams.com

The post ‘If you can dream it you can do it’ Even voorstellen… Ananda Hagens appeared first on Hei & wei.

De wereld is van slag. Door die afgrijselijke aanslagen van Hamas. En de daaruit volgende mensonterende oorlog in Gaza. Duizenden doden en gewonden. Het gaat maar door. Hopelijk houden de wereldleiders hun hoofd koel. Wij hier zijn ontregeld en angstig.
Vrienden van mij zouden met hun twee jonge dochters op 7 oktober ’s ochtends naar Israël afreizen. Voor een lang beloofde reis. Vader reageerde pijlsnel. Boekte om naar Californië. Kantje boord. Bezochten daar de mooiste natuurparken. Ver van het onvoorstelbare oorlogsleed.

Ook wij hier kunnen het niet bevatten. Moeten ermee leven. Volgen het machteloos in de media. Versomberen. In zulke tijden denk ik altijd aan gekke voorvallen die mij overkomen. Hierna twee recente.

Een Amsterdam bezoekende jonge activiste staat zich op te winden voor een statige oude schoenenwinkel in het centrum. Vanwege ‘Zwartjes’. De naam van de zaak. Discriminatie!
Ik had er net schoenen gekocht. Vertel haar dat de winkel al heel lang in de familie is van mijn vrouw, en haar aardige neef nu de winkel voert. Vertel over mijn stoute schoonmoeder die als tiener vroeger in de winkel hielp. Hoe zij toen een agent, die een doosje zwarte schoensmeer kocht, daaraan liet ruiken en dat tegen zijn neus drukte. Vertelde over haar neef die, toen hij trouwde, witte T-shirts liet maken met opdruk ‘I love Zwartjes’. Waarmee hijzelf en zijn bruid uit de West, in de winkel rondliepen. De jonge activiste verontschuldigt zich en vertrekt.

Wandel over een zonnige Tafelbergheide. Voor rust en reflectie. Opeens klinkt achter mij een keihard door elkaar pratend tweetal jonge dames. Daarom snel weg, een zijpad in. Maar de twee kletsende klitten blijven mij daar blind volgen. Welk ander pad ik ook kies. Moedeloos draai ik mij om en loop op hen af. Zeg ze vriendelijke gedag. Geen reactie. Ze zién mij niet eens. Hebben mij wel gehoord.

Maar thuisgekomen voel ik me toch weer machteloos…

The post Column appeared first on Hei & wei.

door Angélique Boezel-Spoor
Wie Stef van den Bergh in actie ziet, waant zich meteen in zo’n oude Grolschreclame, met de leuze Vakmanschap is Meesterschap. Het aloude ambacht hoefsmid wordt door hem met passie beoefend.

In het verleden werkte hij mee in de familiesmederij, maar besloot later zijn eigen weg in te slaan. Hij schreef zich in voor de opleiding voor hoefsmid (waarbij werd geoefend op geamputeerde paardenvoeten), waarna hij op 1 januari 1996 zelfstandig aan de slag ging. Hij kan dit aantonen met administratie uit die tijd. Sterker nog, hij laat zelfs een boek zien uit 1937/38 waarin zijn grootvader melding maakt van transacties die bedragen opleverden variërend van 80 cent (gulden in die tijd!) tot 2,40.

Een overweldigende ervaring
Het mogen meemaken van een werksessie van Stef, is sowieso bijzonder, maar vormt voor een leek zelfs een overweldigende ervaring. Zoals dat levensgrote paard dat nu ineens voor je neus staat. En de realisering dat de hoeven van paarden vergelijkbaar zijn met onze mensennagels, dus dat ze groeien en moeten worden bijgehouden. De enthousiaste Stef legt zijn werkwijze stap voor stap uit, waarbij hij ook zoveel mogelijk van de procedure laat zien. Als je niet beter weet, zou je denken dat alle paarden in de geciviliseerde wereld met hoefijzers rondlopen. Niets is minder waar. Zo behoeven bijvoorbeeld viervoeters die zich alleen op weides bevinden niet beslagen te worden. Het benodigde slijtage-proces van hun hoeven wordt daar op natuurlijke wijze geregeld. Desondanks hebben zij wel elke drie á vier maanden hoefverzorging nodig. Maar dieren buiten die omgeving hebben wél een degelijke bescherming nodig. Waarin ook weer een groot onderscheid valt te constateren, want het ene dier wordt ingezet als rijpaard, een volgende trekt een kar en een ander dient weer als springpaard. Bovendien blijkt dat niet alle paarden viervoetig worden beslagen: omdat de voorkant van het dier het meeste gewicht draagt, is het niet ongebruikelijk dat alleen de voorste twee hoeven van ijzers worden voorzien. Met delicate paardenvoeten moet sowieso met beleid worden omgegaan. Als je die paardenbenen recht voor je neus hebt, zie je letterlijk een soort harige kous die overgaat in de hoef. Het getuigt van ongelofelijk veel kennis als Stef vertelt en laat zien hoe de binnenkant van zo’n hoef eruitziet, hoe je die moet behandelen en letterlijk moet uitbikken. En dat allemaal pijnloos als het goed is, want Stef weet als geen ander hoe gevoelloos toe te slaan.

Stef komt aan huis
Moest men vroeger noodgedwongen bij de hoefsmid langs, omdat de benodigde oven in zijn werkplaats stond, tegenwoordig bezoekt de smid zijn clientèle aan huis. Al was het alleen maar omdat de dieren binnen hun eigen vertrouwde omgeving zich veel relaxter laten behandelen. Stef zijn bestelauto biedt een briljant aangezicht als je zijn laadruimte bekijkt. Vol met materiaal én een kleine oven, aangesloten op gas, die binnen no-time verwarmt en er tegelijkertijd voor zorgt dat de ijzers niet té heet worden, anders gaan ze smelten.

Het was een genot om dit bijzondere vak van nabij te mogen bestuderen.

The post A horse is a horse of course of course (Mr Ed Theme – tv serie 1961) appeared first on Hei & wei.

U kunt Buurtzorg inzetten als u zelfstandig wilt blijven wonen, als u ernstig ziek bent of na een zieken-huisopname. Buurtzorg helpt dan met de persoonlijke verzorging en verpleging, zoals het klaarzetten/geven van medicijnen en het verrichten van handelingen op verzoek van de behandelend (huis)arts of specialist, bijvoorbeeld insuline spuiten, wond-verzorging en het geven van injecties. Heel belangrijk is dat altijd uitgegaan wordt van uw eigen mogelijkheden, dit om uw eigen zelfstandigheid te bevorderen. Buurtzorg kan ook palliatieve zorg in de laatste fase van het leven geven. U kunt zonder verwijzing bij Buurtzorg terecht en wijkverpleging wordt geheel vergoed door uw zorgverzekeraar.

Eerst buurten, dan zorgen
De verpleegkundigen van team Buurtzorg BEL genieten van het werken in ons dorp. Op de fiets of lopend bezoeken ze hier hun klanten. Buurtzorg is eerst buurten, dan zorgen: er is tijd om te praten, te luisteren en een kopje koffie te drinken. De menselijke kant is heel belangrijk, ze zijn immers de enigen in de zorg die vaak achter de voordeur van mensen komen. En ze zijn unaniem: ‘Het is een eervolle baan, je mag deel uitmaken van iemands leven, je betekent echt iets voor iemand en je kan de laatste levensfase van iemand draaglijker maken.’ Ze hebben een uniek en belangrijk beroep.

Informatie
Het unieke van Buurtzorg is dat het kleine zelfsturende teams zijn. In feite mini-bedrijfjes zonder managers, ze doen alles zelf én samen: de aanname van klanten, de planning en de zorg. Buurtzorg BEL bestaat uit zes verpleegkundigen en drie vaste oproepkrachten. Per dag zijn drie verpleegkundigen aan het werk. Een van de verpleegkundigen van het eerste uur stopt deze maand. Er is nu een vacature, iets voor u? Bel gerust voor meer informatie.

De dorpsdelen van Blaricum zijn onderverdeeld tussen Buurtzorg BEL en Buurtzorg Huizen:
Buurtzorg BEL:
Blaricum-Dorp en Blaricum-Crailo – 06-23072250

Buurtzorg Huizen:
Blaricum-Bijvanck en Blaricummermeent – 06-23922725

The post Buurtzorg BEL appeared first on Hei & wei.

door Frans Ruijter
Gerbe Jacob van der Woude, geboren op 6 augustus 1943 in Purmerend, is 27 september jl. in Blaricum gestorven. Gerbe heeft heel veel voor ons dorp en haar inwoners gedaan en betekend. Velen gaan deze markante Blaricummer missen.

In 1969 kwam Gerbe, op 26-jarige leeftijd, in dienst bij de gemeente Blaricum. Op het gemeentehuis, toen nog aan Torenlaan 20, op de afdeling Financiën en hij deed Personeelszaken
erbij.

Het organiseren van evenementen
Maar zijn grote passie lag heel duidelijk bij het organiseren van evenementen. Zo trad hij steevast als ceremoniemeester op, zoals
in het najaar van 1974 bij de officiële verhuizing van het gemeentehuis van Torenlaan 20 naar Nederheem (Torenlaan 50), bij het afscheid van burgemeesters, bij de opening van de Clusterschool in Blaricum-Bijvanck door toen nog Prinses Beatrix en bij de opening van de Stichtse Brug in 1983 door minister Neelie Smit-Kroes. In 1985 was hij de initiatiefnemer voor het grote feest in een enorme tent op het Harde, omdat de grenswijziging met Huizen definitief van de baan was en de Bijvanck bij Blaricum bleef. Vele Blaricumse coryfeeën traden op om dit feest luister bij te zetten.

Verbinden
Het oprichten van de personeels-vereniging van de gemeente Blaricum nam Gerbe voor zijn rekening en wist hier veel mensen voor te enthousiasmeren. Het groeide uit tot een bloeiende vereniging, die de samenhorigheid van het ambtenarenkorps ten goede kwam. Maar zijn organisatietalent beperkte zich niet alleen tot het gemeentehuis, daarbuiten roerde hij zich ook, voornamelijk bij voetbalvereniging BVV ’31. In 1972 organiseerde hij met John Klaver en Hans Albers een buitenlands uitstapje naar de S.G. Haussen in het Taunusgebergte in Duitsland. Gerbe werd ook wedstrijdsecretaris van de vereniging, gevolgd door secretaris en een paar jaar later voorzitter. Hij bedacht ook iets geheel nieuws in ons dorp, een revue. Er werden er verschillende gehouden in een tot de nok toe gevuld Vitus. In eerste instantie gespeeld door en voor BVV’ers, maar later toegankelijk voor iedereen. Het waren buitengewoon vrolijke en plezierige avonden. Gerbe leefde voor de club en wist hier mensen te boeien en te binden.

Gevoel voor historie
Door zijn betrokkenheid bij vele activiteiten in het dorp werd hij ook gevraagd om te fotograferen voor de Oranje Vereniging Blaricum én voor hei & wei. Dit heeft hij verschillende jaren met groot plezier gedaan en leidde tot vele mooie foto’s in ons dorpsblad. Hij was ook jarenlang de organisator van het Blaricumse Kermisvoetbaltoernooi, waar de Fairplay-beker terecht zijn naam draagt. Kunst in relatie tot de historie had ook zijn grote interesse. Zo heeft hij onder andere samen met Gé van der Pol het mooie boek ‘Blaricum. Haar landhuizen en villa’s, haar atelierwoningen en hutten, haar bijzondere bewoners’ gemaakt. En ‘Op het oog gewone huizen’, een boek over de Tweede Wereldoorlog, schreef hij samen met Jan Greven voor de hoogste groepen van de Blaricumse basis-
scholen.

Een Blaricummer
Blaricum verliest in Gerbe iemand die zich snel Blaricummer wilde voelen en dat is hem uitstekend gelukt. Hopelijk geven de vele mooie en warme herinneringen aan hem zijn vrouw Tineke, de kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen de kracht om dit grote verlies een plaats te geven.

The post Gedachten aan Gerbe van der Woude appeared first on Hei & wei.

Hier helpt Trudy kinderen, tieners, studenten en volwassenen bij het leren omgaan met dyslexie (en ook dyscalculie en AD(H)D). Als moeder van een ernstig dyslectische dochter kwam Trudy, na een lange weg van bijlessen, extra huiswerk en remedial teaching, in aanraking met de Davis Methode. ‘Ik besloot een counselingstraject op te starten en dat was letterlijk het keerpunt in mijn dochters leven.’ Trudy raakte zo enthousiast dat ze besloot zelf Davis Counselor te worden.

Als je de oorzaak van het probleem weghaalt, houdt het probleem op te bestaan
Iedereen verwerkt informatie op zijn eigen manier. De meeste mensen gebruiken daarbij vooral hun linkerhersenhelft, maar mensen met dyslexie verwerken informatie juist veel meer met hun rechterhelft. ‘Dyslectici zijn beelddenkers die 32 plaatjes per seconde zien, een verbale denker produceert 2,5 woord per seconde. Beide manieren van denken zijn waardevol. Beelddenken is associatief en snel, met vaak veel originele ideeën en oplossingen. Op school leer je echter lezen op een woorddenkersmanier en dat is voor een beelddenker verwarrend. Met de Davis Methode leert een dyslect om de verwarring bij zichzelf weg te nemen die je als beelddenker in een woorddenkende leeromgeving hebt opgelopen. Daarnaast word je geleerd om gebruik te maken van jouw manier van denken en jouw talenten om zo de leesproblemen aan te pakken. Met als gevolg rust in je hoofd waardoor beide hersenhelften beter gaan samenwerken en dat resulteert in beter lezen en spellen en een verhoogde concentratie. Immers, als je de oorzaak van het probleem weghaalt, houdt het probleem op te bestaan.’ Deze Amerikaanse Davis Methode, die inmiddels ruim 40 jaar bestaat, wordt in 45 landen in 25 talen met succes toegepast. Het is een intensieve training in slechts vijf dagen. trudyjoling.daviscounselor.nl

App Dyslexie Test & Tips®
Trudy heeft ook een unieke app ontwikkeld: Dyslexie Test & Tips®. Met deze app kan binnen tien minuten getest worden of er bij jezelf of bij een ander dyslexie in het spel is. Het gedrag van een dyslect is significant anders dan van iemand zonder dyslexie en aan de hand van diverse vragen kan met de app ook een nuttig gedragsprofiel worden aangemaakt, wat van belang kan zijn bij het 10-minutengesprek op school, bij een werkgever of (Arbo)arts. Daarnaast geeft de app tips en do’s en dont’s die die het leven makkelijker maken voor dyslectici. De app is er naast het Nederlands ook in de andere talen die Trudy vloeiend spreekt; Engels, Frans, Duits en Spaans. dyslexie-test-en-tips.nl
En in 2022 is door toedoen van Trudy het woord ‘beelddenken’ in de Van Dale opgenomen. ‘Er moet meer aandacht voor beelddenken komen, want beelddenken is een gave!’

The post Beelddenken is een gave appeared first on Hei & wei.