column Annette Wierper
Het gebeurt me wel vaker: als ik na de redactievergadering door de donkere avond naar huis rijd, komen als vanzelf de gesprekken tijdens de vergadering in retrospectief tevoorschijn.

Denk nu niet dat ik hier een geordende redactievergadering in herinnering roep. Soms lijkt het wel een Poolse Landdag. Eerst gaan de chocolaadjes rond en waait de discussie alle kanten op, tot de eindredacteur uiteindelijk virtuele piketpaaltjes slaat. En zo hoort het ook: eerst de gezellige chaos van het weerzien en de nieuwtjes. Wie heeft zijn huis verkocht, hoe staat het met de asielzoekers en de verkeersoverlast, en is de griep op zijn retour of juist op haar top?

De grote vraag van de avond
Dit keer bleef de discussie ronddraaien om een heikel teksttechnisch thema waarvan ik de essentie had gemist: is het nu een geitenpaadje of een olifantenpaadje? Toen ik weer aansluiting had, was de kans verkeken dat ik het als literatuurwetenschapper in alle rust had kunnen uitleggen, vandaar dat ik nu vraag om een herkansing.

De olifant neemt de kortste weg
Het antwoord is eigenlijk vrij eenvoudig. Een olifantenpaadje ontstaat wanneer mensen besluiten dat de officiële route wel heel netjes is bedacht, maar ook iets te lang. Dus snijden ze een stukje af. En de volgende doet dat ook… En voor je het weet ligt er een nieuw pad dat nooit op de tekentafel heeft gelegen, maar blijkbaar wél precies is waar iedereen wil lopen. Er bestaat ook een figuurlijk olifantenpaadje. Dat is zo’n oplossing die mensen vanzelf bedenken omdat die simpelweg logischer is dan de route die ooit door een commissie, een planner of een bordje ‘verboden te betreden’ is bedacht.

De geit kiest het smalle pad
Daar tegenover staat het geitenpaadje. Dat was oorspronkelijk een smal bergpad waar geiten moeiteloos overheen hupsen en waar mensen zich meestal wat minder elegant voortbewegen. Figuurlijk is het een omweg of een sluiproute: een manier om regels net even te omzeilen of een lastig probleem langs een andere kant aan te pakken. Niet altijd officieel, maar vaak wel effectief.

Gewoon over de Noolseweg
Op weg naar huis koos ik veiligheidshalve maar gewoon de Noolseweg, in mijn beleving de kortste weg naar huis en haard, zonder het risico te lopen in het donker tegen geiten of olifanten op te botsen.