door Marjolijn Schat
Wie bij Fiona Merckx in de keuken binnenstapt, merkt al snel dat koken voor haar meer is dan een recept volgen. Terwijl op het fornuis pannen met citroenen pruttelen, vertelt ze enthousiast over smaken, scheikunde, familiegeschiedenis én marmelade.

Fiona groeide op in Schotland en woonde als kind met haar ouders ook in verschillende ontwikkelingslanden. Haar moeder werd daar noodgedwongen een zeer creatieve thuiskok: met weinig ingrediënten en vooral met wat voorhanden was, wist ze steeds weer een feestmaal op tafel te zetten. Ook van vaderskant zat de liefde voor alles wat groeit en bloeit in de familie. Haar vader was plantenverzamelaar en haar opa en oma hadden kassen, een moestuin en een winkel. Dat Fiona zich thuis voelt tussen potten, pannen, fruit en kruiden is dus niet zo vreemd. Voor de liefde kwam ze naar Nederland. Samen met haar man kreeg ze drie kinderen en in 2011 kwam het gezin in Blaricum terecht. Fiona voelde zich er al snel thuis en werd onder meer lid van Rotaryclub Blaricum-Centaurea.

Een uitdaging met een zilveren randje
Afgelopen oudejaarsavond daagde Fiona haar vrienden uit om een bijzonder voornemen te bedenken. Zelf koos ze voor de World Marmalade Championships. Na vele uren koken, proeven en bijstellen was het zover. Een pot van haar zelfgemaakte marmelade werd zorgvuldig verpakt en naar Engeland gestuurd. Nu was het afwachten: zou hij zonder problemen door de douane komen en op tijd arriveren voor de jurering? Nieuwsgierig naar het festival – en natuurlijk ook benieuwd hoe haar marmelade het zou doen tussen maar liefst 3.400 inzendingen – reisde Fiona in april naar Engeland. De reis bleek meer dan de moeite waard: ze won zilver in de categorie traditioneel.

Veel meer dan broodbeleg
Maar marmelade, is dat niet vooral bitter? ‘Houd je van Aperol Spritz? Dan lust je waarschijnlijk ook marmelade. Wist je dat in Schotland bijna iedere familie een eigen recept heeft? En dat bij het maken verrassend veel natuur- en scheikunde komt kijken? Temperatuur, suiker, zuren en verhoudingen bepalen het resultaat.’ De citroenen op het fornuis zijn bestemd voor de glutenvrije en vegan taarten die Fiona samen met haar marmelades verkoopt op streekmarkten. Vooral het contact en de gesprekken daar vindt ze bijzonder. ‘Marmelade kan op brood, maar ook tussen de lagen van een taart, door de thee, als glazuur over ham of als smaakmaker in Aziatische gerechten.’ Maar voor Fiona gaat het uiteindelijk om meer dan een pot marmelade. Het is experimenteren, werken met ingrediënten en iets doorgeven wat ooit bij haar oma begon. Met iets eenvoudigs iets bijzonders maken – precies zoals haar moeder vroeger ook al deed.

Proeven? Kijk op bittersweetlass.com – marmelade is bitter en zoet – of koop een pot bij Magasin in Laren. Op de website vind je bovendien recepten en leuke weetjes.